คุณค่าของนิทานกับการสอนคุณธรรม : หน้า 111/146

คุณค่าของนิทานกับการสอนคุณธรรม ต่อจากหน้า 5® ถ่ายเทความร้อนไม่เท่ากัน เลยเอามาทำหัวแร้ง เอาเหล็ก เป็นตัวกลาง เอาตอนปลายเป็นทองแดง ท่านเป็นหัวแร้ง เชื่อมอะไรต่ออะไรต่างๆ วัตถุ นักวิทยาศาสตร์พยายามที่จะไปค้นหาคุณสมบัติของ ให้พบตามความเป็นจริงว่ามีคุณสมบัติอะไรบ้าง เพื่อจะได้เอามาใช้ประโยชน์ชันใด คนที่มีความเคารพก็ พยายามที่ไปค้นคุณความดีของผู้อื่นให้เจอ แล้วก็ประพฤติ ปฏิบัติอย่างเหมาะสมกับบุคคลเหล่านั้น เพื่อที่จะถ่ายทอด คุณงามความดีของเขาที่มีอยู่ เอามาใส่ไว้ในตน เช่นพบว่าอาจารย์ท่านนี้มีความสามารถในเรื่องของ การออกกำลังกาย ให้ความเคารพท่าน อีกหน่อยท่านก็สอน วิธีออกกำลังกายให้ แล้วเราก็จะได้มีสุขภาพพลานามัยแข็ง แรงเช่นเดียวกับท่าน อาจารย์ท่านนี้มีความรู้เกี่ยวกับเรื่อง อักษรศาสตร์ให้ความเคารพท่าน อ่อนน้อมถ่อมตนกับท่าน ท่านก็จะได้ให้ความรู้ด้านอักษรศาสตร์ ก็เลยจะทำให้เรามี ความสามารถที่จะถ่ายทอดความเข้าใจกับคนอื่นได้ดี นี้คือ ความเคารพ แล้วความเคารพคืออะไร คือความพยายามที่จะ ค้นหาคุณงามความดีที่มีอยู่ในตัวบุคคล ในเหตุการณ์แล้ว ประพฤติปฏิบัติให้เหมาะสม เพื่อที่จะเป็นการเพิ่มพูนคุณ งามความดีให้กับตนเอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราได้ทรงสอนว่า สิ่งที่ ควรแก่การเคารพนั้นมีอยู่ ๓ อย่าง คือ ©.พระพุทธ พระพุทธเจ้าควรแก่ความเคารพ มีนาคม ๒๕๔๐ 0 ๒.พระธรรม พระธรรมแท้ที่จริงก็คือเป็นสิ่งที่เนื่อง จากมาพระพุทธเจ้านั้นแหละ ต.พระสงฆ์ เป็นสิ่งที่ควรแก่การเคารพ เพราะเพื่อ เคารพแล้วเที่ยวเราจะได้รับถ่ายทอดคุณงามความดีมา ๔.เคารพในการศึกษา ๔.เคารพในการทำสมาธิ 5.เคารพในความไม่ประมาท ๗.เคารพในการปฏิสันถารต้อนรับ พยายามค้นหาคุณงามความดีที่มีอยู่จริงในตัวบุคคล เนื่องด้วยตัวบุคคล เหตุการณ์ พระพุทธ พระสงฆ์ นี่ตัว บุคคล พระธรรมนี่เนื่องด้วยตัวบุคคล ส่วนนอกนั้นเป็น ประเภทเหตุการณ์ใช่ไหม เหตุการณ์ เพราะว่าการศึกษา จะเป็นต้นตอให้เรารู้จักพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์อย่าง ชัดเจน ก็เลยมีความจำเป็นต้องเคารพ แล้วในการศึกษา นั้นประกอบด้วยอะไร ก็ยังประกอบด้วย ©.ครูบาอาจารย์ ๒.ตำรับตำรา ต.สถานที่หรือสถาบัน ก็เลยจะต้องวางตัวให้พอเหมาะพอสม ถ้าไม่เหมาะ ไม่สมก็ถือว่าไม่เคารพ แล้วการศึกษาก็ไม่เกิดหรือเกิดก็ไม่ ดี ความรู้ก็ไม่ได้เท่าที่ควร นี่มันไล่กันมา แล้วเพื่อศึกษา มากเข้ามากเข้า ก็รู้เลยว่าถ้าใจเราไม่มีสมาธิล่ะก็ ศึกษา ไปไม่ไหว เลยต้องเคารพในการทำ สมาธิเข้าไปอีก หรือถึงแม้จะมีสมาธิอย่างดี ตั้งใจศึกษาอย่างดี แต่ ถ้าขี้เกียจจำขี้เกียจท่อง ประมาทเท่านั้นเอง เรียนไม่จบ หรอก แม้จะจบ จบอะไรทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ขาดมนุษยสัม พันธ์ ปฏิสันถารไม่ดี ไปไม่รอดหรอก ดูก็แล้วกัน พระสัม มาสัมพุทธเจ้าให้ไว้เป็นวงจรในเรื่องความเคารพ เพราะฉะนั้นใครมีความเคารพครบวงจรทั้งเจ็ดประ การนี้ ได้ปัญญาเต็มที่ เพราะฉะนั้นแค่การแต่งกายอย่าง เหมาะสมเข้าไปในท้องเรียน ทั้งลูกศิษย์ทั้งอาจารย์ ก็ได้ชื่อ ว่าให้ความเคารพแก่การศึกษา ปล่อยปละละเลยไม่ได้ เพราะฉะนั้น ถ้าเราไปเห็นสถาบันไหน ปล่อยให้ลูก ศิษย์ลูกหาแต่งเนื้อแต่งตัวเปรอะไปหมด ปล่อยให้ครูบว อาจารย์แต่งตัวก็เละเทะไปหมด กระโปรงสันคุดเลยหัวเช่า ขึ้นไปนั้น ก็ไปยืนสอนอยู่นั้น เสร็จ จะไปเอาคุณธรรมอะไร กับครูก็ไม่ได้แล้ว ลูกศิษย์จะเอาต้นแบบจากไหน มันไปไม่ กัลยาณมิตร