ข้อความต้นฉบับในหน้า
วัดพระธรรม
1 we
มันก็ทุเรศเหมือนเดิมแหละวะ”
ยายถ้วนหัวเราะกับค่า พูดค่า จา
ว่าเมียของเฮียที่ยายแถบว่า มาเล่า
ยายแถบเองก็นึกขำ จึงพลอย
หัวเราะไปด้วย
และทันใดนั้นยายถ้วนก็รีบลุก
ถามลูกชาย
ที่เล่าให้พ่อกับแม่ฟังว่า... “ผม
กำลังเดินไปกับเตี้ย ผมเห็นมือสีดำ
ใหญ่มาก มีขนเต็มไปหมด มันคว้ามา
55/2/40
เดี๋ยวนี้เลย บอกว่าอ้ว
บอกว่าถั่วจะทำ บุญสร้าง
พระเพิ่มอีกห้าองค์เพื่อให้ครบเจ็ดองค์
ตามที่เขาบอก”
เจ็รีบขัด...“ทำา ของอั้วเพิ่มอีก
องค์เดียวก็พอ อีกสี่องค์น่าจะรอไว้ท่า
ตอนเชิงเม้ง เฮียต้องใจเย็นนะ อย่ารีบ
สร้างพระประจำตัว....มือนั้นก็เลยเบน ร้อนอย่าลืมสิว่าเฮียเป็นคนยังไง”
ที่ผมกับเสี่ย พอจะถึงตัวเราก็มีเลียง
ร้องห้ามว่า “หยุด” สองคนนี้กำลังจะ
ไปปัดเอารถปีกยัพเลื่อนออกไป ผม
แล้วก็มีเสียงรถชนกัน”
“ทำไมลื้อเพิ่งมาเล่าตอนนี้วะ...”
เฮียถามลูกชาย
“ผมตกใจก็เลยลืม พอเห็นรูป
หลวงปู่ผมก็เลยนึกได้.... แปลกนะเดี๋ย
พระ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
ขึ้นบอกคนขับรถให้จอดทางแยกที่เห็น
ข้างหน้า
“ขออนุโมทนาบุญด้วยนะน้อง
แถบ ฟังเรื่องบุญแล้วใจมันชุ่มดีแท้
เอาไว้ไปพบกันที่วัดนะ ฉันลาล่ะ”
รถจอด ยายถ้วนลงไปเรียบร้อย
แล้ว พอรถเคลื่อนออกไปจึงนึกได้ว่า
“เสียดายจริงไม่ได้ถามว่าบ้านน้องแถบ
อยู่ที่ไหน มาชลบุรีทำไม” ยายแถบ
เองก็คิดเช่นเดียวกันกับยายถ้วน
คนมีบุญพบกันก็คุยกันแต่ อง
เหมือนยายถ้วนกับยายแถบอย่าง
“อั้วเป็นคนยังไงวะ ลื้อลองบอก
บุญ
นเหละ
เห็นหลวงปู่องค์นี้แหละยืนกั้นเราเอาไว้ หน่อยสิ...” เฮียท่า เสียงดัง
“ปกติเฮียเป็นคนขี้เหนียวไม่ชอบ
ทำบุญมากๆ ยังไงล่ะ ขึ้นเฮียท่า บุญ
มากจะเลียฟอร์มได้นา อวเตือนเพราะ
หวังดีจริงๆ...” เจ็บอก
เฮียทุบโต๊ะตังปัง “ก่อนนี้อ้ว
หลวงปู่ว่าเราสองคนกำลังจะไปสร้าง ไม่เชื่อ แต่วันนี้ขั้วเชื่อเต็มร้อยแล้วโว้ย
เจ็หน้าซีดริบเล่าเรื่องเพื่อนมา ที่คงไปนอนอยู่ศาลาสวดศพกันแล้ว....
บอกบุญให้เฮียกับที่ฟัง เล่าทุกอย่าง
ปัดโธ ถ้าบุญไม่ช่วยไว้ป่านนี้ขั้วกับอา
อะไรกันวะ บอกให้ทำบุญไม่อยากทำ
โดยละเอียดแม้เรื่องตนแอบสั่งท่าสร้อย ที่คอเหี่ยวๆ เส้นเอ็นขึ้นเป็นแผง ลื้อ
เพชรก็ไม่ปิดบัง
ฟังจบเฮียพูดว่า “มื้อนี่มันงี่เง่า
จริงๆปล่อยให้ลูกจ้างทำบุญข้ามหน้า
ข้ามตา เอ้า....โทรศัพท์ไปหาเพื่อนอื้อ
ยังมีหน้าสั่งทำ สร้อยเพชรมาใส่... พูด
ตามจริงนะ สารรูปเหมือนคางคกตาก
แห่งค้างปีอย่างลื้อ ต่อให้เอาสร้อยเพชร
ของราชวงศ์อาหรับมาห้อยไว้เต็มคอ
กัลยาณมิตร 12
มนาคม ๒๕๔๐
ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสัน
ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ
ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน
หริอโศกเศร้า ดามแนวถนัด โดยสอด
แทรกธรรมะเป็นข้อคิดดามสมควร
โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์
หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง
ถึง กองบรรณาธิการ วารสารกัลยาณ
มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า "เรื่องสัน"
ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ
ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์
หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง
ต้นฉบับกลับคืนไปให้ สำหรับเรื่องที่ดิ
พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้