เช้าเม้าจุมพล : หน้า 131/146

เช้าเม้าจุมพล โปรดทรงปกเกล้า จะใด้ชี้แจง เหมือนช้าบาทไซร้ อนึ่งเล่า ไซร้ ให้แจ้งบัดดล นักปราชญ์หาคน ทุกคนอัตรา พระองค์เป็นเจ้า เชาเมาซายขวา ดั่งหนึ่งเทเวศร้ อัมเรดอิศรา เปรียบด้วยราชา ผ่านมาสุราลัย คนมีปัญญา เหตุไรจึงมา เป็นช้าห้าวไท ว่าคัวประเสริฐ ล้ำเลิศแดน ไตร เป็นช้าอยู่ไย ที่ในบุรี ช้าแต่ผ่านมา 7 คนมีปัญญา อับเฉาไม่ดี ปีทรัพย์ประเสริฐ ล้ำเลิศโลกีย์ ช้าแต่พันปี จงทราบพระทัย คนมีปัญญา แม้จะเจรจา ว่ากล่าวสิ่งใด ทรงพังวาจา ผายพระราชา ตาเลนกไข ด้วยค่าาสัจจัง เขาพังเมื่อไร จึงตรัสประภาษ ถามปราชญ์หันใด เพราะคนเข็ญใจ เขาไม่ไยดี เจ้าเห็นอย่างไร จงแจ้งไปพลัน อนึ่งเล่านา ทั้งตาเลนก คนมียศถา บรรดาคักดิ์ศรี แกพุดหยิบยก ว่าทรัพย์สำคัญ แม้วแหวนเงินทอง สิ่งของมากปี ย่อมประเสริฐกว่า ปัญญาอนันต์ ช้างม้าหัตถี มั่งมีเหนือหลาย ลูกรักจอมขวัญ จงว่าให้ดี แม้นไปแห่งใด มโหลถกุมาร กับด้วยปาวไพร่ ช้าไทมากมาย กราบทูลภูบาล มินานหันที แต่งคัวพริ้งเพริด ล้ำเลิดเฉิดฉาย บุคคลผู้ใด ที่ในโลกีย์ ขึ้นช้างพังพลาย หญิงชายตามไป ไม่มาเห็นปี ทําลายพฤฒา คนมีปัญญา ช้าแต่ผ่านเกล้า เปล่าเปลี่ยวเอกา ไม่มาเห็นใคร คัวช้าพุทธเจ้า เชาเมาราชา แม้นจักไปที่ยว เปล่าเปลี่ยวจิตใจ ชื่อมโหลถ ปรากฏปัญญา เขาไม่เกรงใจ เหยียดหยามว่าจน จักให้ผ่านมา .(^๓®^ กัลย^ฑีตร มีนาคม ๒๕๔๐ 77 เห็นปัญญาชาญ สานต่อนับหน้า