ความปรารถนาและการบรรลุธรรม : หน้า 123/146

ธรรมของมหานิสภะย่อมเป็นอย่างนี้ อุบาสก เวเทหะเศรษฐีเดิมทีก็เลื่อม “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ด้วย อานุภาพแห่งเมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม ใสศรัทธาในปฏิปทาของพระมหา ของข้าพระองค์ผู้ถวายมหาทาน ๓ นิสภเถระอยู่แล้ว พอฟังค่าพระ วัน ข้าพระองค์มิได้ปรารถนา ศาสดาถึงคุณแห่งธุดงควัตรที่พระ สมบัติของเทวดา หรือสมบัติของ เถระถืออยู่นี้ก็ยิ่งเพิ่มความเลื่อมใส ท้าวสักกะ มาร พรหม อย่างหนึ่ง ศรัทธามากยิ่งขึ้นไปอีก เปรียบเหมือน อย่างใดเลย ด้วยกุศลผลบุญของข้า ดวงประทีปที่ลุกโพลงอยู่เป็นปกติ พระองค์นี้ ขอจงเป็นพลวปัจจัยให้ พอมีคนเดิมเชื้อไฟลงไปก็ยิ่งลุกโพลง ข้าพระองค์ได้บรรลุถึงความเป็นยอด สว่างไสวมากยิ่งขึ้นเป็นทับทวี เขา ของพระภิกษุผู้ทรงคุณในอุดงควัตร มีความคิดชึ้นมาว่า เสมือนดังที่พระมหานิสภเถระได้ ข้าพเจ้าได้ทำลายความตระหนี่ “เราไม่ต้องการทรัพย์สมบัติ บรรลุผลแล้ว ในศาสนาของ อื่นใดเลย เรามีความปรารถนาเพียง พระพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์ ที่มีอยู่ในใจได้หมดสิ้นไปด้วย ขอถึงความเป็นผู้เลิศกว่าพระสาวก หนึ่งในอนาคตกาลเถิดพระเจ้าข้า” การถวายด้าห่มแด่พระผู้มี ทั้งหลายฝ่ายธุดงค์ ในศาสนาของ พระบรมศาสดาปทุมุตตรสัม พระพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง มาสัมพุทธเจ้าทรงทราบด้วยพระ พระภาคเจ้า การขมะหัวใจที่ ซึ่งจะเสด็จอุบัติขึ้นในอนาคตกาล ญาณว่า ความปรารถนาตำแหน่ง ตระหนี่ของตัวเองนี่แหละ เหมือนดังเช่นพระมหานิสภเถระผู้ ยอดแห่งอริยสาวกของเวเทหะเศรษฐี เป็นขัยขมะที่แท้จริงของ เป็นเลิศในด้านสมาทานธุดงค์ใน นี้จะบรรลุผล จึงทรงพยากรณ์ว่า ศาสนาของพระปทุมุตตรสัมมาสัม พุทธเจ้าในปัจจุบันนี้" “อุบาสกผู้ปรารถนาอัครฐาน ข้าพเจ้าโดยแท้ที่เดียว อันใหญ่โตนี้ จะบรรลุผลสมดังความ คิดดังนั้นแล้ว เวเทหะจึง มุ่งหมายในศาสนาของพระสมณโคร กราบทูลนิมนต์พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ดมสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้อุบัติขึ้นใน พร้อมทั้งภิกษุสงฆ์ทั้งหมดให้มาฉัน เวลานับจากนี้ไปอีกหนึ่งแสนกัป ภัตตาหารที่บ้านของตนอีกเป็นเวลา และอุบาสกจะได้เป็นสาวกรูปที่ เตรียมผ้าไตรจีวรอย่างดีถวายแด่ เรียกว่า มหากัสสปเถระ” ๓ วัน ในวันสุดท้าย เขาได้จัด พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย มีพระบรม ของพระโคดมพุทธเจ้า จะมีชื่อ พุทธพยากรณ์นี้ ช่างฟัง ศาสดาทรงเป็นพระประมุข พร้อม ไพเราะเสนาะหูยิ่งนักสำหรับเวเท ทั้งกราบทูลตั้งความปรารถนาต่อ หะเศรษฐี เขาเกิดความปีติปรีดา เบื้องพระพักตร์ของพระบรมศาสดา ว่า ปราโมทย์ ด้วยมีความคิดว่าธรรมดา ของพระพุทธเจ้าทั้งหลายนั้นเมื่อ มีนาคม ๒๕๔๐ 0 กัลยาณมิตร