มลาภ : หน้า 27/146

^00558มลาภ /ลิต โดย อ๋มธรรม ธ33010นใหญ่ จเช ธนํ องฺควรสฺส เหตุ องค์ ชเช ชีวิต รกฺขมาโน องค์ ธน์ ชีวิตณป๊าปี สพฺพ์ จเช นโร ธมฺมมนุสสรนฺโตๆ พึงสละทรัพย์เพื่อรักษาอวัยวะ จึงสละ อวัยวะเพื่อรักษาชีวิตแต่เมื่อจะรักษาธรรม พึงสละทุกอย่างทั้งทรัพย์ อวัยวะ และชีวิต (มหาสุดโสมชาดก ชุ.ชา.อสีติ 28/983) รัพย์เป็นเครื่องปลื้มใจของมนุษย์ * แม้จะหายาก หายง่าย ให้ยายวงง่าย แต่ถ้าจําเป็น... ก็ต้องสละเพื่อรักษาอวัยวะเอาไว้ เพราะมีอวัยวะดีจะปรุงทรัพย์ได้ในภายหลัง ถ้าจำเป็นกว่านั้น... อวัยวะที่แสนหวง ก็จำต้องสละเพื่อรักษาชีวิต ยอมเสียน้อย เพื่อรักษาส่วนใหญ่เอาไว้ ถ้าเอาธรรมะหรือความดีเป็นที่ตั้ง ทรัพย์ที่หายากให้ยากก็ต้องสละ อวัยวะก็ต้องยอมให้ แม้ชีวิตก็ไม่หวงแหน ตรากตรำทำ อดทนทำ ยึดความดีเป็นหลัก แม้หนักไม่บ่น สู้ทนไม่ท้อ ถือพระธรรมเป็นใหญ่ ให้ได้แม้ชีวิต เพื่อบารมีแห่งตน เพื่อความหลุดพ้นจากบ่วงมาร คนอย่างนี้ แม้อยู่ก็ชื่อก้องฟ้า แม้ตายไปใครๆ ก็ต้องสรรเสริญ แล้วจะได้อะไรๆ มากกว่าที่เคยเสียไป เพราะบุญย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติธรรมเสมอ ๒๕ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๔๐