การเป็นนักบวชที่ดี : หน้า 26/146

อย่างนี้เรียกว่าใช้ได้หละ ตาก็ตรง มันเปกหรือผางเข้าไปให้ค่อยๆ มัน เรื่อยๆ ไป นั้นแหละเป็นนักบวชที่ดี ก็พอจะทนได้ ถ้าว่ามันหน้ามืดขึ้น ได้ เป็นอุบาสกอุบาสิกาที่ดีได้ใน มาละก็ เขาว่าเห็นช้างเท่าหมูเทียว นะ มันโกรธขึ้นมาแล้วละก็เล็กโต แล้ว ไม่ปะหลับปะเหลือกแล้วอย่าง นี้ใช้ได้ นี่ตัวอย่างนะ ถ้าว่าใครเป็น เช่นนี้แล้วเลิกเสียนะ เป็นภิกษุสาม เณรเลิกเซียว ไอ้ซ่อนเร้นอาวุธอย่าง ไม่ว่า เอาทีเดียวแหละ มันไม่กลัว นี้นะ มันยังเป็นคนร้ายอยู่ในตัว อุ บาสกอุบาสิกาก็เลิกเสียนะ มันเป็น คนร้ายอยู่ในตัวมัน ต้องแก้ไขมัน เสียทีเดียว ถ้าแก้ไขมันได้แล้ว มัน เชื่อเราแล้วละก็ ได้ชื่อว่าไม่เช้าไป ฆ่าสัตว์อื่นแล้ว ไม่เบียดเบียนผู้อื่น แล้ว แน่หละไว้ใจได้ ถ้ามันยังเป็น อาวุธอยู่ละก็ยังไว้ใจไม่ได้ มันจะ ต้องไปฆ่าสัตว์อื่น ยังเบียดเบียนผู้ อื่นอยู่ ไว้ใจมันไม่ได้ ตัวของเราเอง แหละ ไม่ต้องไปตัวคนอื่นหละ ไว้ ใจมันไม่ได้ดีหัวมันเปก หรือตบหัว กันหละ เมื่อรู้จักหลักอันนี้ละก็ คอย ดูตัวของตัวไว้ มันจะมีเพลงโกงตัว เองอยู่อย่างไรละก็แก้ไขมันเสีย ล้า ว่ามันยังเข้าไปเบียดเบียนผู้อื่นอยู่ มันยังจะฆ่าผู้อื่นอยู่ มันจะเข้าไป ฆ่าผู้อื่นอยู่ เข้าไปเบียดเบียนผู้อื่น อยู่ จะเรียกว่านักบวชที่ดีไม่ได้ จะ เรียกว่าสมณะไม่ได้ จะเรียกว่า บรรพชิตไม่ได้ ใช้ไม่ได้ทีเดียว เหตุ ฉะนั้นต้องเลิกพวกเหล่านี้เสียให้ชาด ใจ จะเป็นนักบวชที่ดี ท่า ธรรมะให้ เป็นขึ้น ทำใจให้อยู่กับที่ ท่านธรรมะ พระพุทธศาสนา ที่ได้ชี้แจงแสดงมานี้ตามวา ระพระบาลีคลี่ความเป็นสยามภาษา ตามมัตยาธิบาย พอสมควรแก่เวลา เอเดน สจฺจวชเชน ด้วยอำนาจ ความสัจที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติตั้งแต่ ต้นจนอวสานนี้ สทา โสตถี ภวนฺตุ เต ขอความสุขสวัสดีจงบังเกิดมีแก' ท่านทั้งหลายบรรดามาสโมสรใน สถานที่นี้ทุกล้วนหน้า อาตมภาพ แจงแสดงมาพอสมควรแก่เวลา สม มติยุติธรรมีกถาโดยอรรถนิยมความ เพียงเท่านี้ เอว์ ก็มีด้วยประการ ฉะนี้ ฯ กัลยาณมิตร ๒๔ มนาคม ๒๕๔๐