เทศนาเรื่อง ธัมมจักกัปวัตตนสูตร : หน้า 40/146

เทศนาเรื่อง ธัมมจักกัปวัตตนสูตร ว่า •ไปหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางนั่นแหละได้ชื่อว่ามัชฌิมา พอหยุดก็หมดดีหมดชั่ว ไม่ดีไม่ชั่วกัน หยุดทีเดียว พอหยุดจัดเป็นบุญก็ไม่ได้ พอหยุดจัดเป็นบาปก็ไม่ได้ จัด เป็นดีก็ไม่ได้ ชั่วก็ไม่ได้ ต้องจัดเป็นกลาง ตรงนั้นแหละกลางใจ หยุดก็เป็นกลางทีเดียว นี้ที่พระองค์ให้นัยไว้กับองคุลิมาลว่า “สมณะหยุด สมณะหยุด” พระองค์ทรงเหลียวพระพักตร์มา “สมณะหยุดแล้ว” ท่านก็หยุด นี้ต้องเอาใจไปหยุดตวงนี้ หยุดตรงนั้นถูกมัชฌิมาปฏิปทาทีเดียว พอหยุดแล้วก็ตั้งใจอันนั้นที่หยุดนั้น อย่าให้กลับมา ไม่หยุดอีกนะ ให้หยุดไปท่าเดียวนั่นแหละ พอหยุดแล้วก็ถามว่า หยุดลงไปแล้วยังตามอัตต กัลยาณมิตร ๓ กิลมถานุโยคมีไหม ยินดีในรูปเสียงกลิ่นรสสัมผัส ตัวรูป เสียงกลิ่นรสสัมผัส ยินดีไหม ไม่มี นั่นกามสุขัลลิกานุโยคไม่มี ลำบากยากไร้ประโยชน์ (อัตตกิลมถานุโยค) ไม่มี หยุดตามปกติของเขา ไม่มีทางเขา ไม่มีแล้ว เมื่อไม่ มีทางดังกล่าวแล้ว นี่ตรงนี้แหละที่พระองค์รับสั่งว่า ตถาคเดน อภิสัมพุทธา พระตถาคตเจ้ารู้แล้วด้วย ปัญญายิ่ง ตรงนี้แห่งเดียวเท่านั้น (ตรงหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย) ตั้งต้นนี้แหละจนกระทั่งถึงพระอรหัตผล” วิธีการฝึกใจอย่างไรให้ใจหยุด หลวงพ่อได้กล่าวสอน ไว้ในพระธรรมเทศนาของท่านในหลายๆ เทศนา กับทั้งใน ปัจจุบันนี้ พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อ ธัมมชโย) ก็ได้อบรมสั่งสอนในทุกๆ วันอาทิตย์ต้นเดือนมา มีนาคม เอ๕๔๐