อภิชฌา พยาบาท และมิจฉาทิฏฐิ : หน้า 17/146

กันสมบัตินั้นทีเดียว คนอื่นอย่าให้ ถูก ให้เราถูกคนเดียว นั้นแน่ นี่ พยาบาทให้คนอื่นตกจากสมบัติเสีย ให้ถึงความวิบัติพลัดพรากเสีย เมื่อ เป็นเช่นนี้เป็นอย่างไร อ้ายนั้นเป็น มิจฉาทิฏฐิ เห็นผิดนี่ นั้นแหละมิจ ฉาทิฏฐิ ก็เห็นอย่างนั้นแหละจริงๆ ไม่ใช่ผิดเล่นๆ เห็นชัดทีเดียว นี่ให้ พึ่งรู้ว่า อภิชฌา พยาบาท มิจฉา ค้าขายรุกกันอย่างนี้หนา ไม่ใช่รุก กันพอดีพอร้าย ทำนาค้าขายรุกกัน อย่างนี้ ข้าราชการก็แก้ไขอีกเหมือน กัน ให้เราสูงขึ้น ให้เขาต่ำลง ให้เรา ดีกว่าเขาไว้ นี่พวกอภิชฌา พยา บาท มิจฉาทิฏฐิทั้งนั้น อภิชฌาเพ่ง ถ้าเราสูงขึ้นก็ จะให้ได้สมบัติกว่า ยศฐาดีกว่าเขา พยาบาทเช้าแทรกแซงคอยป้องกันไว้ ทิฏฐิเป็นอย่างนี้ อภิชฌาอยากได้ ไม่ให้เขาสูงกว่าเราได้ มิจฉาทิฏฐิ คือเห็นอย่างนั้น เป็นตัวมิจฉาทิฎฐิ สมบัติของคนอื่น อยากได้อะไร ทำ สวนใกล้กันก็คิดจะรุกรานนาเจ้า ค้า แท้ๆ นี่อยู่ในวงราชการ ทีนี้ในวง ขายใกล้กันก็คิดจะขะเหม็ดขะแหม่ การที่เราเข้ามาบวชเป็นภิกษุสาม ให้วงของเจ้าแคบเข้ามา ให้วงของ เณร อุบาสกอุบาสิกา เอาอีกเหมือน เรากว้างออกไป ท่วมทับเข้าเสีย กัน อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ เช้ามาอีกเหมือนกัน อภิชฌาเพ่ง เรารักษาศีล ขอให้ดีกว่าเขา คนอื่น สู้ไม่ได้ ถ้าว่าคนไหนจะเหลื่อมล้ำดี กว่าเรา เราออกความพยาบาทเช้า ใส่ หาอุบายให้ตกไปฝ่ายชั่วกว่าเรา เสีย นี่ก็พยาบาทเหมือนกัน คิดเช่น นั้นเห็นเช่นนั้นเป็นมิจฉาทิฏฐิ เห็น ผิดจากคลองธรรม ผิดเหมือนกันใน เรื่องรักษาศีล แก้ไขอย่างนี้ก็ตกอยู่ อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ ทางพุทธศาสนาไม่ใช่เป็นเช่น นั้น พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้เป็นพระ พุทธเจ้าแล้ว ท่านมุ่งอย่างไร ถ้า ไม่มีอภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ แล้ว โลภะ โทสะ โมหะ ราคะ กัลยาณมิตร ๑๕ มนาคม ๒๕๔๐