การทำบุญสร้างพระ : หน้า 133/146

เธอชื่ออะไร ฉันชื่อถ้วน” ยายถ้วนแนะ นําตัวเองในดอนท้าย “พี่ถ้วนลงมานั่งข้างฉันเถอะจะ ได้คุยกันสะดวก” ยายแถบเรียกยาย ถ้วนราวกับคุ้นเคยกันมานาน ยายแถบขยับเข้าไปด้านใน ยาย ดู “ร้านรับซักรีด ฉันเป็นลูกจ้าง เขามานานแล้ว ฉันจะเล่าให้ฟังนะพี่ ถ้วน นึกแล้วฉันยังอดขนลุกไม่ได้ แขนฉันสิขนตั้งชันไปหมดเลยเห็นไหม” ยายถ้วนมองตามแล้วพยักหน้า ยายแถบเล่าว่า “ฉันฝันเห็น ถ้วนเลื่อนลงมานั่งแทนที่ เมื่อนั่งกัน หลวงพ่อวัดปากน้ำมายืนยิ้มบนหัวนอน เรียบร้อยแล้ว ยายแถบจึงบอกยาย ถ้วนว่า “ฉันชื่อแถบจะ “เธอห้อยพระหลวงพ่อวัดปาก น้ำฯ ติดตัวหรือเปล่า” ยายถ้วนถาม “ห้อยประจําตั้งแต่ได้มาจะ ฉัน เลื่อมไสท่านมาก” “ดีแล้ว ห้อยพระท่านแล้วเรา ต้องรักษาศีลห้าด้วย ก่อนจะออกจาก บ้าน ก็เอาใจจรดเข้ากลางนั่งๆ ท่อง สัมมาอะระหังสามครั้ง แล้วอาราธนา ขออำนาจบารมีสิ่งตกคลีทธิ์สถิตใน องค์พระให้ปกป้องคุ้มครองรักษา ทีนี้ ไปไหนเราก็จะปลอดภัย ทั้งไปและกลับ ท่านศักดิ์สิทธิ์มากเกินไป ก็เลยไม่มี ข่าวอุบัติเหตุดังๆ ให้คนฮือฮา... เธอ ฉัน ฉันฝันตอนเช้ามืด ก่อนเที่ยงวัน เดียวกันนั้น เพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัย “ฉันอยากท่า บุญสร้างพระกับเจ้ด้วย ได้ไหม ก่อนรุ่งฉันก็ฝันเห็นท่านมายืน ยิ้มแบบนี้แหละที่ท้วนอนฉัน” “ได้.... บุญนี้ทุกคนมีสิทธิ์ทำได้ ทั้งนั้น แถบมีบุญมากจริงนะ หลวงพ่อ คงตั้งใจมาบอกบุญแถบนั่นเอง ฟังแล้ว ก็ขนลุก อนุโมทนาบุญด้วยนะแถบ....” เพื่อนเจี๊ยกมือไหว้ไปด้วย "ค่า พูดของเพื่อนเจ๊า ให้ฉันยิ่ง เด็กของเจ๊ก็มาบอกบุญขวนเจ้สร้าง อยากทำ บุญ...ฉันยกมือไหว้บอกสาธุ พระธรรมกายประจําตัว เขาเล่าถึงบุญ กุศลมากมายที่ผู้สร้างจะได้รับ ฉันยืน รีดผ้าอยู่ในห้องนั้นก็เลยฟังไปรีดไป ใจ ก็นึกอยากท่า บุญกับเขาด้วย แต่เขาไม่ ขวนฉันเลย... เอ...ถ้าเราขอท่า บ้างเขา จะว่าไหม...ฉันคิดในใจ” “บุญสร้างพระใครก็ท่า ได้ ทุก คนมีสิทธิ์เสมอกัน” ยายถ้วนพูดขึ้น "จ้ะ แต่ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ ฉัน เป็นลูกจ้างเขา จะพูดจะทำ อะไรก็ต้อง ระวังต้องเจียมตัวเจียมใจ...ตอนนั้นใจ นึกอยากท่า บุญสร้างพระมากจนทนไม่ ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจําตัว ได้ ฉันเงยหน้าขึ้นจะถามเขา ทันใด แล้วใช่ไหม” “ทำแล้วจะ ทำให้ตัวเองและพ่อ กับแม่พร้อมกันเลยทีเดียวสามองค์ นั้นฉันเห็นหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ยืน กับเขาก่อนแล้วบอกว่า ฉันจะทำ บุญ สร้างพระสามองค์ให้พ่อกับแม่และตัว เองพร้อมกัน” “จะบ้าหรือแถบ พระองค์ละตั้ง หมื่น รู้หรือเปล่า....” เจ๊เจ้าของร้านพูด เสียงดัง “เงินฝากในธนาคารของฉันมี” ฉันยืนยัน เพื่อนของเจ้พูดขึ้นว่า "ถ้าแถบ ไม่สะดวกจะทยอยบุญงวดละพันบาท ต่อหนึ่งองค์พระไปทุกเดือนจนครบก็ได้” “สะดวก ฉันไปถอนเงินมาก็ได้ แล้วฉันอยากทำ บุญให้ครบไปเลยทีเดียว จะเอาเงินวันนี้เลยไหม ตอนเที่ยงฉัน ช้อนตัวเจ๊ผู้บอกบุญ ท่านยิ้มให้ฉัน จะไปธนาคารถอนเงินมาให้” เหมือนกับที่เห็นตอนฝัน ขนฉันลุกซู ฉันถอนเงินในบัญชีเกือบหมดเหลือไว้ ฉันรีบยกมือท่วมหัวไหว้ท่าน แคร้อยบาทเศษๆ เอง ตอนแรกเจ “แถบเป็นอะไร จะบ้าหรือเปล่า เจ้าของร้านยังว่าฉันทำบุญเกินตัวเลย อยู่ๆ ก็ไหว้ขึ้นมา” เจ้เจ้าของร้านถาม “ฉันไหว้หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ “เจ๊เจ้าของร้านอะไร เธอไป เมื่อกี้ฉันเห็นท่านยืนซ้อนตัวเพื่อนของ พี่ถ้วน” เป็นลูกจ้างเขาหรือ” เจ็” ตอบเจ็แล้วฉันรีบถามเพื่อนเจ็ต่อว่า กัลยาณมดร มนาคม ๒๕๔๖ 'u0'0' เจ้นายจ้างฉันรีบห้ามว่า... “ใจ เย็นๆ แถบ การทำา บุญไม่ใช่เรื่องคอ ขาดบาดตาย เธอควรมีเวลาคิดให้รอบ คอบ กว่าจะเก็บเงินเก็บทองมาได้ขนาด นี้ เธอต้องเทน้อยมากี่สิบปี คิดให้ดีนะ ถ้าไม่มีเงิน หากเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมา เธอจะทํา อย่างไร”