การประกาศธรรมและการสร้างบารมี : หน้า 97/146

สมลักษณ์ ษ^เกตุ ต่อจากหน้า ๕๑ ตามคนให้ได้เข้าถึงธรรม ดิฉันชอบเนื้อเพลง “นักรบแก้วตะวัน ออก” ทุกค่าทุกประโยคถือเป็นงานทั้งหมด เป็นเนื้อเพลงที่อยู่ ในใจเป็นชีวิตของเรา ปัจจุบันขออนุญาตนำมาใช้เป็นไตเติ้ล รายการวิทยุ เป็นเพลงปลุกใจ มีกำลังใจให้อาจหาญต่อการทำ หน้าที่กัลยาณมิตร” ••เคยกราบเรียนพระเดชพระคุณหลวงพ่อว่า หลวงพ่อคะ ทำไมเวลาลูกอธิษฐาน ซึ่งจริงๆ แล้วก็อยากรวยนะ แต่พออธิษ ฐานไปกลับคิดไปว่าขอให้คนไปวัดให้มืดฟ้ามัวดินทุกที หลวงพ่อ บอกว่า นี่แหละคือเป้าหมายของหลวงพ่อ และเป็นหน้าที่ของ ลูกที่จะต้องมาทำตรงนี้ บอกท่านว่าลืมทุกทีเลยค่ะ อยากจะรวย แต่พอก้มหน้าอธิษฐานลงไป มันเหมือนมีค่าพูดอยู่แล้วในใจคือ ขอให้ข้าพเจ้าพาคนมาวัดให้เขาเข้าถึงธรรม ให้มากันมาก มีด ฟ้ามัวดิน คงเป็นเพราะสร้างบุญมาอย่างนี้ คำอธิษฐานอย่างนี้ ติดมาหลายภพหลายชาติแล้ว อย่างอื่นนึกไม่ออก” เป้าหมายขั้นต่อไปหลังจากใช้เสียงเป็นสื่อชักชวนคนเข้า วัดปฏิบัติธรรมได้มากแล้ว คุณสมลักษณ์มีความปรารถนาและ ใส่สนเป็นอย่างยิ่งว่า จะต้องทำให้สำเร็จ “ในฐานะที่กำลังทำหน้าที่ผู้ประกาศธรรม ดิฉันยังปรารถ นาที่จะทำประโยชน์ยิ่งๆ ขึ้นไป ในเบื้องต้นต่อจากนี้ก็คือ ๑.นิกคนให้เป็นผู้ประกาศธรรม กล่าวธรรมะให้คนฟังได้ ๒.ตรงนี้อาจจะยากหน่อย เพราะต้องอาศัยความร่วมมือ จากทุกฝ่าย คือดิฉันอยากจัดตั้งโรงเรียนกัลยาณมิตรขึ้นสำหรับ นิกอบรมทั้งกัลยาณมิตรและผู้นำบุญ ให้เป็นผู้ที่มีคุณสมบัติพร้อม จะออกไปทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลก โดยอาจจะเน้นหลัก กัลยาณมิตรควรพิจารณาเนืองยุ 00 ประการ ที่เราเคยท่องกัน ทุกเช้าเย็น กัลยาณมิตร 90ประการนี้ เมื่อนำมาพิจารณาจัด เป็นหลักสูตรสำหรับการอบรม ช่วยให้ผู้ที่ผ่านการอบรมแล้ว เป็นที่ตั้งเลื่อมใสศรัทธาแก่สาธุชนได้มากขึ้น ซึ่งจะมีผลให้งาน เผยแผ่พระพุทธศาสนาขยายกว้างออกไปได้รวดเร็ว และทันต่อ เหตุการณ์มากยิ่งขึ้น” กว่าเวลาเกือบ 60ปีที่เธอได้ก้าวเข้ามาทำหน้าที่กัลยาณ มิตร ย่อมพบเจอทั้งเรื่องราวหลากหลาย และปัญหาอุปสรรค มากมาย แต่ทุกครั้งก็สามารถผ่านพ้นมาได้ โดยอาศัยกำลังใจ จากการปฏิบัติธรรมเจริญภาวนาอย่างสม่ำเสมอ และเหตุผลที่ นอกเหนือไปจากนี้ เธอบอกว่า “ก็เคยมีนะคะ หลายคนที่ถามอย่างนี้ มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เขายืนขึ้นถามดิฉันเลยว่า ดิฉันมีวิธีการให้กำลังใจตัวเองอย่างไร จึงสามารถรักษาใจไม่ให้เกิดความท้อถอย ไม่เบื่อหน่ายต่อการ สร้างบุญบารมี และก้าวเดินต่อไปอย่างไม่ถอยหลัง มีสิคะ ดิฉัน ตอบว่า เพราะดิฉันรู้แล้วว่ากว่าจะยืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ โลกได้โขก สับชีวิตของดิฉันให้ทุกข์ทนเวทนาแสนสาหัสมาแล้ว ถ้าดิฉันไม่ มีกัลยาณมิตร ไม่มีผู้แนะนำให้ดิฉันได้รู้จักวัดพระธรรมกาย ไม่ รู้จักคำว่า วิชชาธรรมกาย ชีวิตของดิฉันไม่รู้ว่าจะตกต่ำไปถึง ขนาดไหน อาจตกเหวนรกหมกไหม้ไปแล้วก็ได้ พอดิฉันรู้แล้ว ก็ไม่เคยกลับไปอีกเลย ไม่ถอยกลับไปจากเส้นทางนี้ เพราะวิธี เดินไปสู่เส้นทางสายกลางมีที่นี่ที่ดิฉันรู้จักเท่านั้น ถ้าคุณเดินไป ตามเส้นทางสายนี้ คุณจะพ้นทุกข์ได้จริง เป็นทางดับทุกข์ได้จริง แค่นี้ก็ประเสริฐแล้ว แต่ดิฉันยังได้สำนึกอีกว่า บุญนั้นเป็นที่พึ่ง ตราบใดที่เรายังต้องเดินไปในวัฏฏสงสาร กว่าจะถึงปลายทาง เราต้องเอาบุญเป็นเสบียง เพื่อต่อไปชีวิตจะได้ไม่ลำบากอีก ดิฉัน จึงไม่ยอมแพ้ และไม่ยอมพลัดพรากไปจากงานบุญของวัดเลย แม้แต่งานเดียว” เพียงแค่นี้ก็คงจะเป็นเหตุผลเกินพอแล้วสำหรับชีวิตการ ทำงานที่ทุ่มเทให้กับพระศาสนา สําหรับชีวิตอันมีคุณค่าของ สมลักษณ์ นพเกตุ ผู้ได้ชื่อว่า ยอดกัลยาณมิตรผู้ประกาศธรรม แห่งภาคตะวันออก มีนาคม ๒๕๔๐ โฑา กัลยาณมิตร Q'S