อายตนนิพพาน : หน้า 24/146

มีอยู่ไหมละ มีอยู่ เรียกว่า อายตน นิพพาน บาลีบริหารตำรับตำราไว้ ว่า อตถ์ ภิกฺขเว ตทายตน...ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย นิพพานเป็นอายตนะ มีอยู่อันหนึ่ง แต่ว่าพระพุทธเจ้ายัง ไม่ได้เข้านิพพาน พระอรหันต์ยัง ไม่ได้เข้านิพพาน ก็เป็นอายตนะ คอยรองรับอยู่ เหมือนอย่างกับตา ของเรามีอยู่ยังมิเห็นรูป รูปมันยัง ไม่มาถึง ตายังไม่มาถึงรูป รูปยังไม่ ถึงตา ก็ไม่เห็นกัน ก็มีอายตนะอยู่ แล้ว อายตนนิพพาน อายตนะคือ หู เสียงมันยังไม่มาถึงก็ไม่ได้ยินกัน พอเสียงมาถึงก็ได้ยินกัน เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ มีอาย ตนะเครื่องรับทั้งนั้น นี่เป็นอายตนะ ของโลกเขา อายตนนิพพานเป็น ของละเอียด ละเอียดทีเดียว นั้น แหละนิพพานที่พระพุทธเจ้าเข้าถึง ที่เรียกว่า อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ เช้าไปแล้วไม่กลับมานั่นแหละ นิพ พานนั้นแหละได้ชื่อว่าเป็นอายตนะ อยู่อันหนึ่ง เรียกว่า นิพพาน เฉยๆ ไม่เรียกว่า พระนิพพาน ธรรมกาย องค์รับสั่งว่า นิพฺพานํ ปรม วทน พุทธา พระพุทธเจ้ารับสั่งนิพพาน ว่าอย่างยิ่ง อย่างนี้พอไปถึงพระ นิพพานเช้าแล้ว ด้วยความอดทน ของพระสีธาตุราชกุมารเข้าไปอยู่ใน ด้วยความนั่ง ด้วยความหยุด ด้วย นิพพานนั้น เรียกว่า พระนิพพาน ธรรมกายนั่นเรียกว่าพระนิพพาน แต่ว่า นิพพานที่ยังเป็นเครื่องรองรับ นั้นเรียกว่า อายตนนิพพาน หรือ เรียกว่า นิพพาน เฉยๆ พระ นิพพานคือพระเช้านิพพาน ให้รู้จัก หลักอย่างนี้นะ เมื่อรู้จักหลักอย่างนี้ ที่พระ ความอดใจ นั่นแหละจึงเข้านิพ- พานได้ ถ้าไม่มีความอดทน ไม่มี ความหยุด ไม่มีความนิ่งอย่างหนึ่ง อย่างใดแล้ว เช้านิพพานไม่ได้ ที่ เช้านิพพานได้ไปนิพพานได้ก็เพราะ อาศัยความอดทน คืออดใจนั้นเอง เป็นความแผดเผาอย่างยิ่ง ชั่วไม่ได้ เข้าไปเจือปน น หิ ปพฺพชิโต ปรู ปมาตี สมโณ โหด ปริ วิเหชียนโต ยังเช้าไปฆ่าผู้อื่นอยู่ ยังเข้าไปฆ่า สัตว์อื่นอยู่เป็นนักบวชไม่ได้ ไม่เป็น นักบวชกับเขา เป็นบรรพชิตไม่ได้ ไม่เป็นบรรพชิตกับเขา ยังเบียดเบียน ผู้อื่นอยู่เป็นสมณะไม่ได้ เพราะยัง เบียดเบียนผู้อื่นอยู่ ที่เป็นนักบวช ได้เพราะไม่เข้าไปฆ่าผู้อื่น ที่เป็น สมณะได้เพราะไม่เบียดเบียนผู้อื่น เมื่อเป็นเช่นนี้นี่ทำนบอกตรงทีเดียว บอกตรงๆ ถ้าอยากเดินตรงๆ แล้ว ก็ง่ายนิดเดียว ทางพุทธศาสนาไม่มี เบียดเบียนเป็นอย่างไร พระพุทธเจ้า มนาคม ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร ๒๒