ประสบการณ์ที่วัดพระธรรมกาย : หน้า 68/146

กัลยาณมิตรจากต่างแดน ๘ สัปดาห์ที่วัดพระธรรมกาย ตอนที่ 0 57ธน?ธ๒] ผลนะละ0)31132001 แปลและก็ขบก็ยงใคข สุมณี ศรีไสคา ใน ช่วงสี่สัปดาห์ที่ผมพักอยู่ที่วัดพระธรรมกายนั้น ถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ผมได้ รับประสบการณ์ที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต ผมได้เรียนรู้เรื่องวัดพระธรรมกาย เพิ่มขึ้นมากมาย ซึ่งเมื่อก่อนหน้านี้ไม่ค่อยจะทราบนัก ทุกอย่างที่ผมเคยทราบเกี่ยวกับ วัดล้วนเป็นเรื่องที่ผู้อื่นมีทั้งพระภิกษุสงฆ์และบุคคลต่างๆ ที่เคยไปเยี่ยมเยือนวัดเล่าให้ ฟังทั้งสิ้น สิ่งที่ท่านเหล่านั้นเล่าให้ฟังก็จะเป็นเรื่องการสร้างวัดอย่างยากลาบาก ที่ทุก คนต้องทรหดอดทน ตลอดเวลาที่ผมฟังคำบอกเล่า ผมก็พยายามคิดวาดภาพตามไป ด้วยว่าวัดจะมีสภาพและรูปร่างหน้าตาอย่างไร ผมคิดว่าล้ายืนฟังเรื่องราวอยู่ในบริเวณ วัดก็คงจะจินตนาการไปได้ใกล้เคียงความจริง แต่ต้องอยู่กันคนละมุมโลก นี่สิ จึงยาก ที่จะจินตนาการตาบ หลังจากที่ได้ฟังคำบอกกล่าวเล่าขานหลายครั้งหลายคราว ผมก็รู้สึกหงุดหงิด และอยากจะไปเยี่ยมขมวัดเพื่อให้เห็นกับตาตนเองว่าวัดเป็นอย่างไร การฟังค่าบอก เล่าและการจินตนาการก็พอจะช่วยสนองความอยากรู้อยากเห็นของผมได้บ้าง แต่จริงๆ แล้วผมก็ยังไม่ได้เห็นอะไรอยู่นั่นเอง ดังนั้นในระหว่างที่ผมบวชเป็นพระอยู่ที่สหรัฐฯ ผมจึงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมวัดพระธรรมกายให้เห็นกับตาตนเอง และแล้วเมื่อใกล้จะถึงเวลาที่ผมจะลาสิกขา คุณแม่ที่แสนวิเศษของผมก็บอกข่าวดีว่า ท่านได้ซื้อตั๋วเครื่องบินไป-กลับ ให้ผมไปเยี่ยมแผ่นดินเกิด ประเทศไทยเรียบร้อยแล้ว ความฝันที่จะไปเยี่ยมขมวัดพระธรรมกายของผมเริ่มใกล้ความ จริงขึ้นมาทีละน้อยๆ ผม “กร็ด” อยู่ในใจด้วยความร่าเริง ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่รู้ว่าความปรารถนาที่จะได้เห็นเมืองไทย กำลังจะสมปรารถนาในอีกไม่ช้า ผมไปถึงวัดพระธรรมกายในวันที่ ๑' กรกฎาคม ๒๕๓๙ เวลาเจ็ดโมงครึ่ง นับเป็นวันที่ดีที่สุดวันหนึ่งที่ได้มาวัดนี้ ซึ่งมี สาธุชนมากมายมาร่วมพิธีถวายข้าวพระพุทธเจ้า ในวันนั้นผม ตื่นแต่เช้า เพราะความตื่นเต้นที่จะได้ไปวัดซึ่งผมรอคอยมานาน แล้ว เกือบตลอดคืนผมหลับๆ ตื่นๆ ยังคิดอยู่ว่าจะได้พบได้ เห็นอะไรที่วัดบ้าง ผมคิดว่าคงจะมีสาธุชนไปร่วมพิธีที่วัดกัน กัลยาณมิตร ๖๘ มีนาคม ๒๕๔๐