การถวายภัตตาหาร : หน้า 122/146

แล้วนำมาถวายแด่ท่านในที่นอกชาย คาเรือนนั้นเอง เขาเข้าไปกราบ ถวายบังคมพระบรมศาสดาในขณะ ที่ทรงกระทำภัตตกิจเสร็จเรียบร้อย แล้ว อดใจไม่ได้จึงกราบทูลถาม ด้วยความสงสัยว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ได้กราบนิมนต์พระมหา นิสภเถระให้เข้ามาฉันภัตตาหารใน บ้าน และเรียนท่านว่าพระองค์ก็ ประทับอยู่ที่นี่ด้วย แต่พระเถระ ท่านก็มิได้ยินดีที่จะเข้ามา ท่าให้ข้า พระองค์คิดว่า จะเป็นไปได้หรือที่ พระเถระจะมีคุณธรรมพิเศษอย่าง หนึ่งอย่างใดมากยิ่งไปกว่าคุณธรรม ของพระพุทธองค์ พระเจ้าข้า” เป็นเรื่องปกติของพระพุทธ เจ้าทั้งหลาย เมื่อได้ฟังคำพูดยก ย่องหรือสรรเสริญคุณธรรมของผู้ใด โดยเฉพาะพระอริยสาวก ย่อมจะ ไม่มีความหวงแหนหรือกีดกันซึ่งการ สรรเสริญผู้อื่น จึงตรัสบอกเวเทหะ เศรษฐีด้วยพระทัยเป็นกลางว่า “ดูก่อนอุบาสก คุณธรรม พิเศษที่มหานิสภะถืออยู่คือรุดงควัตร กำลังทำภัตตกิจอยู่นั้น พระมหา นิลภเถระ พระอริยสาวกที่ได้รับ สถาปนาให้เป็นเอตทัคคะด้านสมา ทานธุดงค์ กำลังบิณฑบาตอยู่ตาม ถนนในหมู่บ้าน เวเททะเศรษฐีเห็น เข้าเช่นนั้นก็รีบลงจากเรือนไปขอ ได้โปรดเข้าไปฉันภัตตาหารในบ้าน ของกระผมเถิดขอรับ ขณะนี้พระผู้ มีพระภาคเจ้าก็ประทับฉันภัตตา แต่ตถาคตและเหล่าภิกษุนี้ไม่ได้ถือ หารอยู่เช่นกัน” จึงรับภัตตาหารภายในบ้านได้ แต่ “ดูก่อนอุบาสก การที่อาต รับบาตรของพระเถระมา และกล่าว มาจะเข้าไปฉันภัตตาหารในเรือน ของผู้ใดนั้น เป็นการไม่สมควร” นิมนต์ท่านว่า พระเถระกลาวตอบ “นมัสการพระคุณเจ้าที่ เวเทหะเศรษฐีจึงให้ชาบาตร ภิกษุนั้นจะไม่รับภัตคาหารในบ้าน ตถาคตและเหล่าภิกษุนี้อยู่ในเสนา สนะใกล้บ้าน แต่ภิกษุนั้นอาศัยอยู่ แต่ในป่าเท่านั้น ตถาคตและเหล่า ภิกษุนี้อยู่ในที่มีหลังคามุงบัง แต่ เคารพยิ่ง ขออาราธนาพระคุณเจ้า ของพระเถระไปจัดอาหารใส่จนเต็ม ภิกษุนั้นอยู่กลางแจ้งเท่านั้นคุณธรรม กัลยาณมิตร (๑๒) มีนาคม ๒๕๕๐