คำปรารภ : หน้า 5/252

ถ้าเป็นลูกศิษย์พระก็เรียก ลูกศิษย์ก้นกุฏิ ถ้าอยู่ในวงการนักเลงก็เรียก สมุนคู่ใจ แต่สมัยนี้ที่เห็นใช้กันแพร่หลาย มีอยู่คำหนึ่งคือ เลขาฯ คำ เต็มว่า เลขานุการ แต่เรียก เลขาฯ เฉย ๆ ดูจะสนิทเป็นส่วนตัวมาก หน่อย ตรงตามคุณสมบัติท่านผู้เขียนไว้ ๆ พูดถึงประโยชน์ทั่วไป หนังสือเล่มนี้เหมาะกับทุกคน เพราะไม่ว่า ใคร ๆ ต่างก็มีหัวหน้ากันทั้งนั้น อ่านแล้วจะได้ทราบว่าต้องทำตัวอย่างไร จึงจะถูกอกถูกใจหัวหน้า ทำงานไปด้วยกันได้ แล้วจะได้รู้ชัดขึ้นอีกว่า จริง ๆ แล้ว การทำงานรับใช้เจ้านายนั้น ไม่ใช่แค่ถูกใจอย่างเดียว ต้อง ถูกต้อง และถูกกาลเทศะด้วย ส่วนคนที่อับเฉาอยู่ในหน้าที่การงานอยู่ นาน เมื่ออ่านเรื่องนี้แล้ว ก็จะได้พิจารณาเทียบเคียงความประพฤติของ ตัวเองว่า มีข้อบกพร่องในสิ่งใดบ้าง ถ้ามีก็จะได้ปรับปรุงตัวเองเสีย ก่อนที่จะไปเพ่งโทษคนอื่น หรือคิดน้อยอกน้อยใจว่าอย่างโน้นอย่างนี้ ส่วนผู้เป็นนายที่อยากได้ลูกน้องที่มองตาก็รู้ใจ ใช้งานคล่องก็จะ ได้เอาหลักเกณฑ์เหล่านี้ไปฝึกอบรมคนในหน่วยงานให้เห็นเป็นแนวทาง ใครที่มีแววเข้าท่าเข้าทาง ก็จะได้คัดเลือกเอามาฝึกให้รับใช้ใกล้ชิด จะ หวังให้รู้กันเองนั้นสมัยนี้ดูจะยาก สำหรับชื่อเรื่อง หลวงพ่อขอตั้งชื่อใหม่ จะได้ไม่บาดตาบาดใจคน อ่านคนฟังมากนัก ให้ชื่อว่า ตำรับยอดเลขา ก็แล้วกัน เพราะดู ๆ เนื้อหาแล้ว เอาไปเป็นตำราฝึกคนได้เข้าท่าดีมาก ตำรับยอดเลขา (655) คำปรารภ