การมีความอารีต่อเพื่อนบ่าว : หน้า 159/252

๒๔. จงมีความอารีต่อเพื่อนบ่าวด้วยกัน ถ้าเราเป็นคนเข้านอกออกในเป็นที่ไว้วางใจของท่าน แล้ว เราต้องระมัดระวังตัวของเราให้ดี อย่าละล่ำละล้วง ล่วงเกินถือว่าเป็นคนสนิท จะเข้าออกต้องพินิจพิเคราะห์ว่า ท่านจะทำอันใดอยู่ที่ไหน นอนนั่งอย่างไรให้รู้ อย่าจู่ลู่หนึ่ง งงให้เสียกิริยา และอีกประการหนึ่ง อย่าให้เป็นเช่นว่าบ่าวนั้นเป็นคน สนิท คนรักโปรดปรานของนาย ถ้าว่าเป็นวงษ์ญาติและ เกี่ยวดองอะไรอยู่กับนายบ้างก็ดี ถืออำนาจนายไปเที่ยว ข่มขู่ห่มเหงคะเนงร้าย ยกตนข่มท่าน เย่อหยิ่งแก่เพื่อนบ่าว ด้วยกัน ถ้าไม่พอใจคนใดในส่วนตัว ก็ปรักปรำยุยงส่งเสริม ทำแก่เขา จนได้รับความทุกข์ยากเสียผู้เสียคนไป เช่นนี้ก็ไม่ ควรประพฤติ เราควรจะประพฤติเป็นธรรมและมีเมตตาจิตร์ คือ อย่าส่งเพิ่มเติมแก่ใครมากกว่าเหตุที่เป็น ฤาว่าเหตุนั้น เป็นแต่การเขลารู้เท่าไม่ถึงการ ถ้าพลาดพลั้งไปด้วยความ พลั้งเผลอ ถ้าเป็นการเล็กน้อย ก็ควรจะสั่งสอนแนะนำเอา เป็นการภาคทัณฑ์ไว้ อย่าให้เป็นการใหญ่โตถึงมูลนายได้ก็ดี เพื่อนบ่าวด้วยกันก็จะรักใคร่นับถือเรา และเป็นกำลังของ เราต่อไป และชื่อเสียงของเราก็ดีมีคนนับถือยำเกรง ส่วน สํารับยอดเลขา ๑๔๗ จงมีความอารีต่อเพื่อนบ่าวด้วยกัน