ต้องเอาใจใส่ตรวจตรากิจการอยู่เสมอ : หน้า 64/252

สำหรับข้อนี้ ต้องเริ่มทำความเข้าใจเสียตั้งแต่ต้น เช่น อยู่บ้านก็ให้ มีความรู้สึกว่าเป็นเจ้าของบ้าน เป็นเจ้าของสถานที่ เป็นเจ้าของสำนักงาน นั้น ๆ แม้ใช้สอยของของท่านก็ทำความรู้สึกเหมือนกับเป็นของของเรา ๆ คนบางคนเป็นคนน่าสงสาร ไม่มีใครอยากจะให้หยิบยืมอะไร แค่ ยืมหนังสือตำรามาอ่านซึ่งไม่เห็นจะสึกหรออะไร แต่เขาก็ไม่ให้ เพราะ พอยืมหนังสือของเขามาแล้ว นำมาอ่านแล้ววางทิ้งแบ ๆ ไว้ สันหนังสือ ก็หัก กระดาษก็ยับ ดีไม่ดีกาวที่ทาไว้หลุดอีก บางทีวางทิ้งไว้ ปล่อย ให้เด็กมาเล่นฉีกหนังสือเขาเสียหาย วันหลังพอเอ่ยปากขอยืมใครเขา เขาก็พากันเบือนหน้าหนี บ้างก็อ้างว่ายังอ่านไม่จบ ทั้งที่อ่านจบไปตั้ง นานแล้ว หรืออ่านไม่จบจริง ๆ ก็ตามเถอะ ต่างกับบางคนที่รักษาของผู้ อื่นเหมือนกับเป็นของตัวเองเสมอ คนแบบนี้ แม้ยังไม่เอ่ยปากขอยืม หนังสือจากผู้ใดเลย พอเขาได้หนังสือดี ๆ มา เขาก็นึกถึงก่อนแล้ว อยากให้ได้อ่านหนังสือดี ๆ เพราะคน ๆ นี้ นอกจากจะอ่านด้วยความ ระมัดระวังถนอมหนังสือไม่ให้ช้ำแล้ว เมื่อส่งกลับบางทียังใส่ปกอย่าง เรียบร้อยคืนมาด้วย การดูแลของผู้อื่นอย่างดีนี้ ไม่ว่าจะเป็นของ สาธารณะหรือของเพื่อนก็ตาม จะเป็นบุญติดตัวไปว่า สมบัติของเขาแม้ จะตกไปถึงไหนก็ตาม จะมีทั้งมนุษย์ ทั้งเทวดามาช่วยกันปกปักรักษาไว้ สำหรับเรื่องนี้ หลวงพ่อเองได้รับบทเรียนกับตัวเองมาแล้วคือ ที่ วัดพระธรรมกายนี้ มีสไลด์ (Slide) ให้ยืมเอาไปฉายให้แก่ผู้สนใจ มีทั้ง หน่วยงานในวัดและหน่วยงานกัลยาณมิตรต่างจังหวัด หรือเวลามีธุดงค์ มีการอบรมตามที่ต่าง ๆ ก็ให้ยืมไป โดยให้ทั้งสไลด์ที่เป็นแผ่น ให้ทั้ง เครื่องฉาย หรือบางทีก็ให้โอเวอร์เฮดโปรเจคเตอร์ (Overhead ต้องเอาใจใส่ตรวจตรากิจการอยู่เสมอ CG ตำรับยอดเลขา