การเตรียมงานและการเดินทาง : หน้า 117/252

รองท้อง ด้วยปาท่องโก๋ โอวัลติน หรือกาแฟ พาหนะที่ใช้ในการเดินทาง ควรเช็คให้พร้อมอยู่เสมอ อย่างนี้จึงจะดี บางครั้งหลวงพ่อโชคดีได้เด็ก เก่ง ๆ อย่างนี้มาช่วยงาน เมื่อจะเดินทางไปที่หนึ่งเพื่อทำงานเรื่องนั้น ๆ ความที่ใจจดจ่ออยู่กับงานจึงเตรียมเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ไม่ค่อยห่วง เรื่องส่วนตัว ทำให้หลงลืมไม่ได้เอายาไปกินตามเวลาที่หมอสั่ง เด็กเขา จะเตรียมเอาไปให้เสร็จ ไม่บกพร่องก็สบายไป ๆ บางครั้งเดินทางไปทำงานที่แห่งหนึ่ง โดยที่นั่นอยู่ไม่ไกลจากอีก แห่งหนึ่ง ซึ่งสามารถแวะทำธุระได้อีกอย่าง แต่ทีแรกไม่ได้คิด ไม่ได้ เตรียมการมา ก็เลยทำไม่ได้ เสียเที่ยวไปเปล่า ๆ แต่บางครั้งได้เด็กที่รู้ ใจมาคอยดูแลว่า หลวงพ่อจะไปทำงานอะไร เขารู้ระยะทาง รู้ระยะเวลา และรู้ความจำเป็นมากน้อยทั้งหมด แล้วก็เตรียมงานต่าง ๆ ไปให้เสร็จ สรรพ เพื่อแวะหรือเลยไปทำงานอื่นได้ด้วย ทั้งหยูกยา เครื่องอัดเทป วิดีโอ สไลด์ ฯลฯ บางทีหลวงพ่อเห็นหอบพะรุงพะรังก็เอ็ดเอาเสียอีกว่า จะเอาไปทำไมมากมาย เขาก็บอกว่าเผื่อหลวงพ่อทำธุระตรงนี้เสร็จ อาจ เลยแวะไปตรงนั้นได้ เลยเตรียมมาให้ ถึงไม่ได้ใช้งานก็ไม่เป็นไร ไม่ หนักหนาอะไร ผมหิ้วติดมือมาด้วยเพื่อจะได้ไม่เสียเที่ยว อย่างนี้ก็ดี เหมือนกัน ทำให้เราคล่องตัวทำงานได้มากไม่ติดขัด ไอ้ชนิดที่สั่งหนึ่งได้ แค่จุดห้า จุดเจ็ดละก็แย่หน่อย ก็ได้แต่ทนใช้งานกันไปอย่างนั้นเอง การที่บุคคลจะได้บริวารอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แม้พระสัมมา สัมพุทธเจ้าก็ทรงเคยเจอปัญหามาแล้ว” สมัยที่พระองค์ทรงประกาศ พระศาสนาไปได้สัก ๑๕ - ๒๐ ปี คราวหนึ่งเดินทางไปกับพระภิกษุผู้ เมฆยสูตร, ขุ.อุ. ๔๔/๘๕ - ๘๙/๓๗๗ - ๓๘๑ (มมร.) ตารับยอดเลขา ๑๐๑ ว่าด้วยการปลุกนายตามทุ่มโมงที่สั่งไว้