การระมัดระวังในการขาย : หน้า 199/252

บางทีก็เป็นเรื่องขายข้าว สมมุติว่า รู้ ๆ อยู่ว่าราคาประมาณเกวียนละ ๒,๕๐๐ มันเอาไปขายต่อได้อย่างดีก็ ๒,๖๐๐ - ๒,๙๐๐ ราคามันแพงจัด เกินไป แล้วมันจะไปเอากำไรที่ไหน สงสัยมันจะต้องมีเหลี่ยมอะไรสัก อย่างหนึ่ง ยังงี้ผมจึงไม่ขายให้ไอ้พวกนี้ แต่คนอื่นเขาชอบขายกัน ก็เห็น โดนเชิดกันทุกปีแหละ โดนหลอกทำนองนี้ แล้วเขาก็ไม่เข็ดกัน” “โยมมีหลักอย่างไรในการระมัดระวังตัวเพื่อไม่ให้โดนหลอกล่ะ” “พ่อผมสั่งเอาไว้ว่า หากมีใครมาบอกว่าให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้แล้ว จะรวยเร็ว มีกำไรขึ้นมาผิดหูผิดตาอย่างมาก ไม่น่าเชื่อ ถ้าไปเจออย่างนี้ เมื่อไหร่แล้วพ่อสั่งไว้ว่า ให้นอนเสีย เพราะถ้ามันมีช่องทางวิเศษขนาด นั้นแล้ว มันไม่ควรจะมาถึงเราเป็นคนแรกหรอก มันควรจะถึงใครก่อน หมดแล้ว แต่เมื่อมาถึงเรา แสดงว่ามันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลเสีย แล้ว อย่าไปเอามันเลย เดี๋ยวเราไปติดเหยื่อเสียเปล่า ๆ” ข้อนี้เป็นแง่คิดสำหรับชาวบ้าน ๆ ที่หลวงพ่ออยากจะฝากพวกเรา ไว้คือ ถ้าใครมาบอกว่า เล่นแชร์แล้วรวยเร็วก็อย่าไปตื่นเต้นตามเขา หรือใครบอกว่ามีการค้าอะไรชนิดที่วิเศษพิสดาร ทำรายได้ให้มหาศาลก็ ให้คิดเสียว่าแบบนี้นอนดีกว่า อย่าทำ เพราะว่าเราเองก็ไม่ใช่คนฉลาด ที่สุดในโลก นั่นมันเป็นกับดักล่อให้เราพลาดพลั้งเสียทีได้ในภายหลัง สำหรับหลวงพ่อ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่ว่าจะทำอะไร พอเห็นว่า มีช่องทางได้ก็ใจฟูเหมือนกัน แต่จะต้องนั่งหยุดคิดหาทางเสียให้ได้ เพื่อ เป็นการไม่ประมาท ตำรับยอดเลขา ๑๔๓ จงเป็นผู้มีพร้อมทั้งสติและปัญญา