คุณค่าของสมบัติและการประหยัด : หน้า 87/252

พูดง่าย ๆ ไปอยู่บ้านใคร ไปทำงานที่ไหน ให้ช่วยกันประหยัด ด้วย ไม่ควรจ่ายก็อย่าไปจ่าย ขอให้ทราบไว้ด้วยว่า สมบัติทุกชิ้นของ คนเรานั้นเกิดขึ้นมาได้ด้วยอำนาจของบุญ เมื่อบุญหมดสมบัติก็หาย ถ้าเราใช้อย่างสุรุ่ยสุร่ายไม่รู้คุณค่าก็เท่ากับดูถูกบุญ เอาบุญมาทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ พอหมดบุญก็ถึงแก่วินาศสันตะโรพอดี บ ยกตัวอย่าง ในวัดพระธรรมกายนี้ เสื่อที่มีไว้ใช้สอยมี ๓ ชนิด ตั้งแต่คุณภาพดี ปานกลาง และค่อนข้างเลว เหตุที่หลวงพ่อไม่ซื้อ เฉพาะคุณภาพดี หรือเฉพาะคุณภาพปานกลาง หรืออย่างเลว อย่างใด อย่างหนึ่งไว้ใช้ทั้งหมด ก็เพราะเลือกไว้ใช้ตามความจำเป็นอย่างนี้ บนศาลาที่ไม่โดนแดดโดนฝน อย่างที่ศาลาจาตุมหาราชนี้ เอาเสื่อ สีแดง ๆ มาใช้ได้ พวกนี้คุณภาพดี ประณีต แล้วราคาก็แพงมากด้วย แต่ก็คุ้มเพราะใช้ทนดี แต่ถึงจะทนทานอย่างไง ถ้าเอาลงไปปูที่พื้นข้าง ล่างซึ่งดินมันชื้น มันฉ่ำแล้ว ไม่ทันไรเดี๋ยวก็ขึ้นรา เสียหายหมด เพราะฉะนั้น เสื้อแดงนี้ห้ามเอาไปปูตามสนามหญ้าเด็ดขาด บนศาลาอื่นที่อาจโดนแดดโดนฝนบ้าง ก็ให้เอาเสื่อที่มีคุณภาพ ปานกลางไปปูไว้ พอใช้การได้ ถึงเสียหายบ้าง ก็ไม่เป็นไร ส่วนกลางสนามหรือบนพื้นดิน ที่เสียงต่อความฉ่ำแฉะนั้น ให้เอา เสื่อคุณภาพเลวไปใช้ ถ้าเกิดเสียหายขึ้นก็ไม่ต้องไปเสียดาย เพราะราคา ไม่กี่สตางค์เป็นเสื่อสั้น การบยอดเลขา ๗๑ จงเป็นผู้รู้จักประหยัดการใช้จ่าย