การประหยัดการใช้จ่าย : หน้า 85/252

จงเป็นผู้รู้จักประหยัดการใช้จ่าย การจับจ่ายใช้สอยของท่าน ซึ่งเป็นการประจำก็ดี ถ้า เป็นการจรชั่วคราวก็ดี เราต้องช่วยตรวจตราการได้การเสีย ด้วย ไม่ควรเสียก็อย่าให้เสีย ถ้าไม่ใช่หน้าที่เรากระทำก็ให้ ร่ำเรียนให้ท่านทราบตามความจริง อย่าส่งเสริมเติมต่อให้ มากมายออกไปจากเหตุการณ์อันจำเป็น จึงจะนับว่าเรามี ความกตัญญูต่อนาย และส่วนตัวเราก็เหมือนกัน จงมีความมัธยังจับจ่าย ใช้สรอยแต่พอควร อย่าชุ่ยใช้ให้เกินการจากผลประโยชน์ที่ เราจึงได้ กล่าวคือ ได้อยู่เดือนละ ๒๐ ฤา ๓๐ บาท จะ ไปซื้อหมวกสานปานามาใบเดียวหมด ถ้าร่มสปริงเสียกัน เดี๋ยวสิ้น ถ้าอีกนัยหนึ่งนุ่งม่วงเสมอ ถ้าผ้าพื้นก็ดีต้องมีสี ครบถูกวันอาทิตย์, จันทร์, อังคาร, พุธ, พฤหัสบดี, ศุกร์, เสาร์ เช่นท่านที่ทรัพย์บริบูรณ์ก็เต็มที่ เพราะสีต่าง ๆ มัน ตกง่าย เสียง่ายและก็เปลือง ไม่เหมือนสีน้ำเงินอ่อนแก่และ สีม่วงแก่ ใช้ทนและสุภาพเรียบร้อยเข้าไหนเข้าได้ดีด้วย ฟัง เฟ้อเกินนักก็หมดเปลืองมาก จะเอาที่ไหนใช้จ่ายการจำเป็น อย่างอื่นอีกได้เล่า ควรจะสงวนใช้แต่พอควรกันกับผลที่ตน หาได้ ฤาประหยัดยั้งไว้บ้างดังคำโบราณว่า “หาเมื่อดี ไว้กินเมื่อไข้” ด้วยไม่จำเป็นจะต้องแข่งขันกับท่านที่ ตารับยอดเลขา ๖๙ จงเป็นผู้รู้จักประหยัดการใช้จ่าย