การเข้าหาผู้ใหญ่ : หน้า 104/252

เรื่องกิริยามารยาทในการเข้าหาผู้ใหญ่นี้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะอาจ ทำให้งานล้มเหลวหรือประสบความสำเร็จได้ อย่างเด็กวัดของหลวงพ่อ นี่แหละ มีฝีมือในเรื่องนี้ไม่เหมือนกัน ใช้คนหนึ่งไปติดต่อปรากฏว่า ไม่ ค่อยได้เรื่องกลับมา ถ้าไม่ถูกปฏิเสธก็รู้สึกไม่ค่อยราบรื่น ได้งานมาแบบ เสียไม่ได้ ในขณะที่ใช้อีกคนหนึ่งไปก็งานคล้าย ๆ กันนี่แหละ คนนี้ กลับราบรื่น ขากลับเขายังบอกอีกว่ายินดีมาก และจะให้การสนับสนุน ต่อไปภายหน้า สืบสาวราวเรื่องดูก็พบ อ๋อ เพราะเด็กสองคนนี้มีกิริยา มารยาทต่างกัน เมื่อไปติดต่องานกับคนอื่นจึงได้ผลออกมาไม่เหมือนกัน เรื่องธรรมเนียมและมารยาทเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ อย่าคิดว่าไม่ สำคัญ ใครมีลูกน้องแล้วไม่ฝึกให้ดี งานการเสียหายหมด อย่านึกนะว่า ไม้กลัดหรือก้างปลาชิ้นเล็ก ๆ จะไม่สำคัญ ถ้าไม่ระวังให้ดี ก็ติดคอตาย ได้ อย่าทำเป็นเล่นไป โบราณท่านจึงสอนวิธีนั่งเมื่อเข้าหาผู้ใหญ่ไว้ดังนี้ ๑. อย่านั่งไกลเกินไป จนต้องตะโกนพูดกัน หรือใกล้เกินไป จนกลิ่นตัว กลิ่นปากโชยไปรบกวนท่าน ๒. ต้องอยู่ในแนวสายตาท่าน ไม่ใช่อยู่ขนานกับตัวท่าน หรือ คล้อยไปหลัง จนท่านต้องตะแคงหน้าพูดด้วย คนเรามี แนวสายตาจำกัด พ้นจากแนว ๔๕ องศาไป ก็มองหน้ากัน ไม่ถนัดแล้ว ขึ้นให้ท่านตะแคงตัวพูดด้วยจนเอวยอก รับรองไม่ได้งาน แถมถูกด่าส่งมาอีก ๓. อย่านั่งประจันหน้า คืออย่าไปนั่งตรงหน้าท่าน จะเหมือน กับไปนั่งจ้อง เสียมารยาทไม่ดี ให้นั่งเยื้องไปทางซ้ายหรือ ขวาหน่อยจึงจะดี การเคารพต่อผู้มีวาสนาบรรดาศักดิ์ GG ตำรับยอดเลขา