การทำงานที่ไม่ควรถือว่าเลวทราม : หน้า 209/252

๓๐. อย่าคิดว่าการที่ตนต้องทำเป็นของเลวทราม กับ อนึ่ง อย่าถือตัวเกินไป สิ่งใดควรทำต้องทำ อย่า เลือกว่าสิ่งนั้นเป็นของที่หยาบ เลวทรามทำไม่ได้ (เขาจะว่า ค่า) ถ้าอายหน้าแก่เพื่อนทั้งหลาย ซึ่งจะติเตียนว่าทำการ ที่เลวนั้นเลย ควรคิดว่าการงานของเจ้านายที่จำเป็น ถ้าผู้ที่ ควรทำสิ่งนั้นบกพร่อง ถ้าไม่สามารถ ไม่พอทันการ เราก็ ควรทำให้สำเร็จประโยชน์ของนาย ไม่ควรถือเกียรติยศอัน เป็นการไปนัก เมื่อเราลงมือทำการเช่นนั้นได้ นายเราก็คงมีความ ยินดีและเห็นอกเห็นใจ เห็นความภักดีของเราเป็นอันมาก ถ้ากำลังการงานก็ดี แขกเหลือทั้งหลายและเพื่อน ถ้าคน เสมอชั้นเราก็ดี เมื่อได้เห็นเราทำการที่ต่ำเลวอันไม่ควรที่เรา จะพึ่งทำเช่นนั้นแล้ว ฝ่ายแผนกท่านผู้ดีถ้าท่านผู้มี บรรดาศักดิ์จะสรรเสริญชมเชยเราว่ามีความจงรักภักดีและ มีความอุสาหะรักเจ้าขุนมูลนาย ฝ่ายแผนกคนชั่ว คน สํารวยผิวเผิน ก็จะติฉินว่าเราทำการงานเลวทราม ยกโต๊ะ เก้าอี้และอะไร ๆ ซึ่งเป็นของอันมิควรซึ่งเราจะกระทำ เป็น ไพร่ทาษเต็มที่ คนที่กล่าวเช่นนี้และนึกเช่นนี้เป็นคนเลวเอง ๆ เพราะฉะนั้น เราไม่ควรจะถือเอาถ้อยคำคนเลว ติเตียนมาเป็นอารมณ์ และเปรียบความให้เห็นได้ว่า คือ สํารับยอดเลขา ๑๙๗ อย่าคิดว่าการที่ตนต้องทำเป็นของเลวทราม