ความสำคัญของการสังเกต : หน้า 133/252

นั้นแล้ว จะไปธุระเรื่องอื่นต่อ จำเป็นต้องใช้กล้อง กล้องก็ไปติดที่เพื่อน อีกคนหนึ่ง ซึ่งพลัดหลงกันไปคนละทาง วันนั้นอาจารย์หัวเสียทั้งวัน เพราะไม่ได้งานอะไรเลย อย่างนี้นับเป็นอุทาหรณ์ที่ดีว่า อย่าถือว่าเรื่องนี้ เป็นเรื่องเล็กน้อย ทำให้ขาดความสังเกตสังกา เพราะอาจเกิดเรื่องเสีย หายขึ้นได้ หลวงพ่อได้ทํามาจนเป็นนิสัย โดยไม่ต้องมีใครสอนว่าจะไปไหน ก็ตาม ก่อนขึ้นรถลงเรือจะมองปราด จำเอาไว้ว่า ใครแต่งตัวชุดอะไร มี ไปกันกี่คน นี่ต้องนับให้แน่นอนเลย ดังนั้น เวลาจะไปไหนกับหมู่คณะ ส่วนมากจะได้รับความไว้วางใจจากผู้ใหญ่ให้เป็นหัวหน้าทีมดูแลไปทุก ครั้ง หรือบางทีมีผู้ใหญ่กว่าไปด้วย เรามีอาวุโสไม่พอ ผู้ใหญ่มักจะมอบ หมายให้เก็บข้าวของที่สำคัญ ๆ เอาไว้ ตลอดทางหลวงพ่อจะมีใจจดจ่อกับหัวหน้าทีม ทำให้ไม่ว่าจะมี อะไรเกิดขึ้น เมื่อผู้ใหญ่เหลียวหลังกลับมา เพื่อต้องการไหว้วานใครสัก คนละก็ มักจะเห็นหลวงพ่อเป็นคนแรกทุกทีไป ก็เลยได้รับความไว้ วางใจอย่างนี้ตลอดมา แต่บางทีเรื่องนี้ก็ทำให้รู้สึกอึดอัดเหมือนกัน ถ้าเพื่อนร่วมงานไม่ เข้าใจ จะมองเราในลักษณะที่ว่าเป็นตัวประจบประแจงเอาหน้ากับเจ้า นาย เรื่องนี้ต้องทำหูหนัก ๆ และทำใจให้หนักแน่นเข้าไว้ เพราะโดนแน่ แต่ว่าเราต้องถามตัวเราว่าทำไปด้วยเหตุผลอะไร นี่ไม่ใช่เป็นการประจบ ประแจง แต่เป็นลักษณะของการเอาการเอางาน เพราะฉะนั้น ใครจะ ทําหนิอย่างไรก็อย่าเอามาเป็นอารมณ์ สํารับยอดเลขา ๑๑๗ เมื่อเวลาไปไหนกับนาย อย่าพลัดกับนาย