คำปรารภ : หน้า 3/252

คำปรารภ เรื่องที่หลวงพ่อนำมาเทศน์คราวนี้ นำมาจากหนังสือ จรรยาบ่าว ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ๗๕ ปีที่แล้ว คือรัตนโกสินทร์ศก (ร.ศ. ๑๓๑) พิมพ์ที่ โรงพิมพ์สามมิตร โดยไม่ได้ระบุชื่อผู้เขียนไว้ เจ้าหน้าที่ท่านหนึ่งของ ฝ่ายวิชาการได้ไปพบหนังสือเล่มนี้ในร้านขายหนังสือเก่าแห่งหนึ่ง จึงซื้อ มาถวาย ครั้งแรกที่เห็นก็รู้สึกสะดุดใจว่าชื่อแปลก พอพลิกอ่านดูก็ยิ่ง รู้สึกว่าดีมาก เลยนึกถึงญาติโยมที่มาวัด อยากให้รู้เรื่องราวดี ๆ อย่างนี้ บ้าง ก็เลยนำมาเทศน์ให้ฟังในปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ที่หน้าแรกของหนังสือเล่มนี้ มีลายมือแบบคนรุ่นเก่า ซึ่งคงจะ เป็นเจ้าของหนังสือคนแรกได้เขียนไว้ว่า “หนังสือพิมพ์เดลิเมล์ได้ว่า หนังสือนี้จะมีประโยชน์ น้อย เพราะคงไม่มีผู้ใดต้องการเรียนเป็นบ่าว ต่างอยาก เป็นเสนาบดีด้วยกันทุกคน ในทันใดก็ได้คำตอบขึ้นมาว่า ตามธรรมดา ผู้ใดจะเป็นผู้ใหญ่ เช่น เสนาบดี เป็นต้น จำเป็นต้องเป็นบ่าวมาก่อนทั้งนั้น เพราะฉะนั้น หนังสือนี้จึง มีประโยชน์ทั่วไปทั้งนายและบ่าว ตำรับยอดเลขา (๕) คําปรารภ