การแสวงหาธรรม : หน้า 211/252

ตัวเองข้างหน้า โดยไม่ยอมรบกวนขอเงินจากทางบ้าน คุณยายเล่าให้ฟังต่อไปว่า ตลอดเวลาคุณยายหมั่นสอนตัวเองว่า “เราออกจากบ้านมาครั้งนี้ เราจะต้องลำบากอย่างแน่นอน เพราะ ไม่มีเงินติดตัวมาเลย แต่ว่าเมื่อเราจะไปเอาธรรมะแล้ว ถึงลำบาก อย่างไรก็ต้องอดทน หางานทำรับจ้างเขาไป ดั้นด้นไปจนกว่าจะได้พบ หลวงปู่วัดปากน้ำ และให้ท่านรับเราเป็นลูกศิษย์ ระหว่างนี้ถึงแม้ไม่มี งานอะไรทำ รับจ้างเขาเทหม้อเมล์ก็ยังดี เพราะเป็นอาชีพบริสุทธิ์ไม่ได้ คดโกงใคร แต่จะไม่ยอมไปขโมยเขากินเป็นอันขาด” พวกเรารุ่นหลังคงจะไม่รู้จักหม้อเมล์ สมัยก่อนในกรุงเทพฯ ยัง ไม่มีส้วมซึม มีแต่ส้วมถัง ทำเป็นถังแล้วมีไม้พาดไว้สำหรับให้นั่งถ่ายบน ถัง พอเช้าขึ้นเขาจะให้นักโทษไปรับเอาถังอุจจาระตามบ้านต่าง ๆ ไปทิ้ง และนำถังใหม่มาใส่ไว้แทน ถังอุจจาระเคลื่อนที่นี้ เขาเรียกว่า ถังเมล์ หรือหม้อเมล็ ๆ คุณยายท่านตั้งปณิธานไว้ดังกล่าว ท่านตัดสินใจละทิ้งความสุข ความสะดวกสบายทางบ้านเพื่อแสวงหาธรรม ท่านตัดใจลงไปว่า หาก เงินทองขาดมือ ก็เตรียมใจแล้วที่จะรับจ้างเทถังเมล์ ปณิธานอันนี้ย่อม แสดงถึงความเด็ดเดี่ยวของคุณยายที่จะแสวงหาธรรม หลวงพ่อฟังคุณยายเล่าแล้วตื้นตันใจ ทำให้ความถือตัวของ หลวงพ่อหมดไปได้ ขนาดท่านเป็นผู้หญิงและสมัยนั้นท่านยังเป็นสาว ท่านยังตัดใจเพื่อธรรมะในการที่จะไปให้ถึงหลวงปู่วัดปากน้ำให้จงได้ ตาโบยอดเลขา ๑๙๕ อย่าคิดว่าการที่ตนต้องทำเป็นของเลวทราม