การสอนให้เคารพงาน : หน้า 215/252

ไปว่า “งั้นดีแล้ว วันนี้คนใช้ก็ไม่อยู่ แม่ก็ไม่อยู่ วันนี้ต้องล้างเอง” ขนาดหลวงพ่อพูดอย่างนี้ แกก็ยังไม่ยอมล้าง หลวงพ่อจึงบอก “ถ้าอย่างนั้น ไม่เป็นไร ไม่ล้างก็ได้ แต่หลวงพ่อขอแรงอีกนิด เดียว ช่วยเอาจานที่กินแล้วไปวางเรียงไว้ริมข้างถนน เรียงไว้เป็นตับเลย นะหนู ขอแรงหน่อย อีกสักพักเดียวหมามันก็มาเลียเองแหละ พอหมา มันเลียเกลี้ยงแล้ว พวกหนูก็เอาไปใช้ต่อก็แล้วกันนะ” คราวนี้ จึงยอมล้างจานได้ ขนาดจานข้าวที่ตัวกินเอง ยังดูถูกไม่ ยอมล้าง เห็นว่างานล้างจานเป็นงานต่ำ แล้วต่อไปจะทำอะไรได้ เด็ก พวกนี้ เกิดมาเพื่อดูถูกคน ดูถูกงาน เป็นเทวดามาจากไหนกัน เด็ก เหล่านี้จะเอาดีไม่ได้ ถ้าไม่แก้นิสัย หลวงพ่อจึงต้องดัดสันดานโดยวิธีนี้ ถ้าไม่ยอมล้างจานมื้อต่อไป ก็ต้องกินข้าวจากจานที่หมาเลีย เดี๋ยวเดียว ก็เห็นเขาล้างกันเสร็จเรียบร้อย บ จำไว้ว่า อย่าสอนให้ลูกหลานหรือตัวเองเป็นคนดูถูกงาน เลือก งาน งานใดที่เป็นงานบริสุทธิ์ ถือว่าเป็นงานมีเกียรติทั้งสิ้น ใครจะว่า ค่อนขอดอย่างไรไม่ต้องสนใจ ขอให้ตั้งใจทำไป แล้วเราจะประสบความ สำเร็จก้าวหน้าในที่สุด ตารบยอดเลขา ๑๙๙ อย่าคิดว่าการที่ตนต้องทำเป็นของเลวทราม