ความสำคัญของความขยัน : หน้า 43/252

5. อย่าเป็นคนเฉื่อยชา อีกประการหนึ่ง การงานอันใดจะเป็นราชการก็ดี จะ เป็นการส่วนตัวสำหรับบ้านก็ดี ซึ่งเป็นการทำด้วยแรมวัน แรมเดือน อันที่ท่านมอบธุระให้ทำนั้น เราต้องตั้งหน้ามุ่ง หมายทำหวังความสำเร็จจงได้ เมื่อขัดข้องด้วยความสงสัย หรือไม่รู้ถึงด้วยอย่างใด ก็ต้องเรียนถามเอาความขัดข้อง นั้น ๆ มากระทำต่อไปจงได้ หรือเมื่อเรามีความเห็นอย่างไร ที่ควรที่ถูก ก็นำความหาฤาให้แน่นอนที่เดียว อย่าเอาไป เก็บแฉะช้าไว้เสียไม่ดี เว้นไว้แต่มีการด่วนที่จำเป็นจะต้องทำ ก่อนนั้นมีมา เราจึงควรละวางเรื่องยาววันนั้นไว้พลางก่อน ๆ เมื่อหมดธุระการด่วนก็ตั้งหน้าทำไปจนกว่าจะสำเร็จ อย่า คิดหรือท้อถอยความอุสาหตามคำสั่งเสีย เพราะมักจะคิด เสียว่า ไม่ใช่การเร่งร้อน ละเลยไปจนลืม ครั้นเมื่อท่านต้องการเข้า ก็เป็นอันไม่แล้วสำเร็จออก จะมีชุกชุม เราอย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย ให้นึกว่าเหมือนเรา เป็นหนี้ท่านอยู่จึงจะดี การมากมายอย่างไรก็ดี ซึ่งไม่สุด สามารถมนุษย์นั้น ถ้าตั้งใจทำก็อาจสำเร็จ เมื่อเราปล่อยใจ ให้เคยตัวเสียบ่อย ๆ แล้ว ความเกียจคร้านหรือสะเพร่าที่ หนาขึ้น เคยตัวเคยใจเข้าก็ซ้ำเสีย ความพยายามและ เจตนาอันดีแต่เดิมนั้นเสีย สํารับยอดเลขา ๒๗ อย่าเป็นคนเฉื่อยชา