การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ : หน้า 126/252

สรุปเนื้อหาตอนนี้คือ “ให้ระแวงในสิ่งที่ควรระแวง แล้วระวัง ป้องกันภัยที่น่าระแวงนั้นก่อน มันจะมาถึง” เรื่องการระวังดูแลรักษาบ้านเรือนให้ดี ระหว่างที่นายไม่อยู่นี้ เป็น เรื่องของความมีน้ำใจ เป็นสามัญสำนึกที่เราพึ่งทำเอง โดยไม่ต้องให้มี ใครมาสั่ง บางคนปล่อยปละละเลย ไม่ดูแลบ้านช่องหรือที่ทำงานให้ดี เมื่อนายไม่อยู่ เพราะถือว่านายไม่สั่ง พอถูกผู้ใหญ่ตำหนิก็โกรธ คนไม่มี น้ำใจ และเป็นคนประมาท อย่างนี้เอาดีต่อไปได้ยาก สำหรับหลวงพ่อเอง เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ก็รู้สึกดีใจว่า แม้ตัว เองจะไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อน แต่ในอดีตก็เคยปฏิบัติเช่นว่านี้ มาแล้วโดยตลอด ที่วัดนี้ถ้าหากหลวงพ่อธัมมชโยซึ่งเป็นเจ้าอาวาสอยู่ หลวงพ่อจะเบาใจ เพราะท่านเจ้าอาวาสก็รับผิดชอบดูแลอยู่แล้ว ส่วน เรามีหน้าที่อะไรที่ต้องรับผิดชอบก็ทำไป หน้าที่อื่น ๆ นั้นหลวงพี่รูปอื่น อุบาสก อุบาสิกา แต่ละคนที่ได้รับหน้าที่มาแต่ละแผนกก็ดูแลอยู่แล้ว ทุกคนขึ้นตรงต่อหลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่ออยู่แบบสบายใจ ไม่ค่อย กังวลอะไร เว้นไว้เสียแต่ว่าวันไหนหลวงพ่อธัมมชโยไม่อยู่ ออกไปธุระ นอกวัด ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน อาจพาหมู่คณะไปปฏิบัติ ธรรมตามธรรมอุทยานต่าง ๆ จะเป็นกี่วันก็ตาม ถ้าไม่จนใจจริง หลวงพ่อจะไม่ออกจากวัดเด็ดขาด เพราะเผื่อว่าใครมีธุระมาหาท่านไม่ เจอก็ยังพบหลวงพ่อแทน หรือแม้ภาระบางอย่างจะรับไม่ได้ทั้งหมด ก็ตามที แต่รับรู้ไว้บ้างก็ยังดี และถ้าเป็นเรื่องจำเป็นเร่งด่วน จะได้หา ทางโทรศัพท์ติดต่อกับท่าน ๆ การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ ๑๑๐ ตารับยอดเลขา