อย่าชักคนเข้า อย่าสาวคนออก : หน้า 31/252

๔. อย่าชักคนเข้า อย่าสาวคนออก ญาติมิตร์อย่างไรก็ดี ที่จะมาอาศรัยค้างวันค้างคืนอยู่ กับเราในบ้านท่าน เราต้องนำความร่ำเรียนรับอนุญาตเสีย ก่อนจึงควร ไม่ควรเพิกเฉยปกปิด อำนาจแห่งท่าน และ เราต้องรู้ว่ามาโดยดี หรือมีชนักติดหลังมาอย่างไรด้วย ถ้า มาที่เราจึงควรรับ ถ้ามาอย่างร้ายก็ควรที่จะปฏิเสธเสีย อย่าให้มามีเหตุเกิดความเดือดร้อนขุ่นเคืองกับท่านได้ และ ลักษณะนำคนเข้า แนะคนออกนี้ต้องระวังให้ดี คนที่จะนำ เข้ามานั้นก็รู้แล้วว่าเป็นคนดี จึงนำเข้ามาหาท่าน อย่าไปนำ คนชั่วเหลวไหลเข้ามาให้ท่าน เราจะพลอยเสียไปด้วย การแนะนำคนออกนั้น ข้อนี้ก็สำคัญ ไม่ควรเราจะ ประพฤติ ไม่ใช่หน้าที่ของเราจะจัดการ เพราะที่ว่าชักนำคน ออกนั้นไม่มีทางดีอันใดเลย ย่อมเป็นทุจริตเกี่ยวอามิสแก่ ตนทั้งนั้น ผู้ชายก็แนะนำให้ไปอยู่เสียที่อื่นและให้หลบหนี ท่าน ผู้หญิงก็ให้หลบหนีหรือเลือกได้ไปกับผู้ชายเป็นต้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรแท้ที่เราจะประพฤติ บุราณติเตียนมากในข้อ นี้ เพราะปราถนาดี มันไม่มีอะไรเลยอย่างนี้ จนมีภาษิต กล่าวไว้ว่า “สิบคนเข้าก็ไม่เท่าหนึ่งคนออก” ดังนี้มิใช่หรือ ตารับยอดเลขา ๑๕ อย่าชักคนเข้า อย่าสาวคนออก