การเลือกเลขานุการที่เหมาะสม : หน้า 121/252

ประการที่สอง ท่านมีอาวุโสน้อย ขนาดพระผู้ใหญ่ทั้งหลาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังไม่ทรงรับไว้เป็นอุปัฏฐาก ถึงอาสาไป พระองค์ อาจไม่ทรงรับก็ได้ ประการที่สาม ถ้าพระพุทธองค์ทรงต้องการจะให้ท่านเป็น อุปัฏฐาก ก็คงมีรับสั่งเอง แต่ในที่สุดพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ทรง เจาะจงชี้มาที่พระอานนท์ ทรงบอกให้มาเป็นอุปัฏฐาก แสดงว่าการจะเลือกเอาผู้ใดมาเป็นอุปัฏฐากหรือเป็นเลขานุการ ส่วนตัวนี้ ไม่จำเป็นต้องเป็นบุคคลที่ทรงคุณธรรมอันเลิศไปเสียทั้งหมด แต่ขอเพียงเป็นผู้ที่รู้ใจนายดี และที่สำคัญคือเลขาฯ หรือคนรับใช้ใกล้ ชิดนั้น จะต้องไม่มีข้อบกพร่อง และสามารถป้องกันไม่ให้เกิดข้อครหา ต่าง ๆ แก่เจ้านายได้ อย่างเช่นพระอานนท์นั้น ขนาดพระพุทธองค์ชี้ตัว เรียกให้มาเป็นอุปัฏฐาก ท่านยังไม่รับทันที ขอตั้งเงื่อนไขก่อน ไม่ใช่ท่า มากนะ แต่เงื่อนไขที่ขอไว้นั้น เพื่อป้องกันคำครหาว่า รับเป็นอุปัฏฐาก เพราะเห็นแก่ความสะดวกสบาย และเพื่อป้องกันไม่ให้ใครตำหนิ พระพุทธเจ้าได้ว่าลำเอียงเพราะรัก เพราะเป็นคนโปรด ท่านขอไว้หลาย ข้อ เช่น ไม่ให้ประทานของดี ๆ เสมอของพระพุทธเจ้า ไม่ให้พักในที่ เดียวกัน มีหลายข้อล้วนแต่ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของท่าน แต่เพื่อ ประโยชน์ของพระพุทธองค์ และของพระศาสนาทั้งนั้น ด มีโอกาสหลวงพ่อจะเอาเรื่องพระอานนท์ทำหน้าที่เลขาฯ มาเล่าให้ ฟัง จะได้รู้ว่าเลขาฯ ดี ๆ นั้น เขาคิดกันยังไง ตอนนี้ศึกษาจากที่ท่านผู้ เขียนหนังสือ “จรรยาบ่าว” ให้ไว้ไปก่อนก็แล้วกันนะ อานนทเถรคาถา, ขุ.เถร.อ. ๕๓/๓๙๗/๓๑๑ (มมร.) ตำรับยอดเลขา ๑๐๕ ว่าด้วยการปลุกนายตามทุ่มโมงที่สั่งไว้