บทส่งท้ายและจรรยาท : หน้า 243/252

จรรยาทั้ง ๒๕ ข้อ ก็ได้จบลงแต่เพียงเท่านี้ เป็นหลักโดยสังเขป ในการฝึกคนเพื่อให้ได้คนรู้ใจ ฝึกตัวเองให้เป็นคนที่รู้ใจเจ้านาย รวมทั้ง ฝึกตัวเองเพื่อจะเป็นเจ้านายในภายหน้า ซึ่งที่จริงแล้วยังมีรายละเอียด ในเรื่องอื่นอีก ต้นเค้าเดิมจรรยาบ่าวทั้ง ๓๕ ข้อ เป็นเรื่องที่ได้เขียนขึ้น เมื่อ ร.ศ. ๑๓๑ ดังนี้ว่า ท่านผู้เขียนได้จบลงด้วยโคลงสี่สุภาพและร่าย ซึ่งมีความหมาย เป็นคนควรจักรู้ รักษา ตัวพ่อ เยี่ยมแท้ เป็นยิ่งยอดวิทยา แต่การที่จักพา ตนรอด นี้ฤา มีเลศหลายหลากแม้ สรุปได้คติสาม นํารับยอดเลขา ๒๒๗ บทส่งท้าย

- บทส่งท้ายและจรรยาท