การเก็บขยะและอุปสรรค : หน้า 54/252

ๆ มีฐานะดีจริง ๆ จึงจะใส่รองเท้าประจำ คนเดินเท้าเปล่าก็อาจถูกเศษ หนาม กระเบื้อง แก้ว ฯลฯ ตำเท้าเอาได้ ถ้ามีความเมตตา จริงใจต่อผู้ อื่น และสามารถทำได้อย่างนี้ คาถาบทนี้จึงจะศักดิ์สิทธิ์ หลวงพ่อจึงตั้งใจรักษาสัจจะ ทำตามข้อแม้นั้น แล้วก็พบว่า สามารถนำวิชาของท่านมาใช้ได้ขลังดี ต่อมาก็ติดเป็นนิสัย เมื่อเห็น อะไรที่เป็นอันตรายต่อมือต่อเท้าคนทั้งหลายแล้วต้องเก็บทิ้งหมด แม้จนกระทั่งทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเดินไปไหนก็ตาม ถ้าเห็นอะไร ตกหล่นอยู่บนถนน แม้จะไม่ทิ่มมือทิ่มเท้า แค่รกหูรกตาก็ทนไม่ได้แล้ว ต้องหยุดลงไปเก็บ ขอให้พวกเราทำเถิดเพราะจะเป็นบุญติดตัวไป เป็น บุญอย่างไร ยกตัวอย่าง ผู้มีบุญบารมีทั้งหลาย หรือในหลวงของเรานี้ เวลาพระองค์จะเสด็จไปไหน ไม่ว่าจะเป็นที่รกกันดารเพียงใดก็ตาม จะ มีคนทำทางให้ท่านไป บุญประเภทนี้เกิดจากการที่พระองค์ท่านจัดการ เก็บทุกอย่างที่เป็นอุปสรรคต่อมหาชนให้เรียบร้อย และยังทรงเป็นนัก ทำถนนให้คนเดิน พระองค์ทำข้ามภพข้ามชาติมา ด้วยอำนาจบุญนั้นไม่ ว่าพระองค์จะเสด็จไปไหน เส้นทางจะกันดารหรือคับคั่งเพียงใด เขาจะ ทําเส้นทางให้พระองค์สะดวกสบายเสมอ สำหรับจรรยาข้อนี้รวมไปถึงความมีสติรอบคอบด้วย เพื่อป้องกัน การกระทบกระทั่งกัน ถ้าใครเคยเดินป่าจะเข้าใจได้ง่าย หลวงพ่อเองก็ เคยทำผิดพลาดไปโดยไม่ตั้งใจ คือเราเดินตามกันเข้าไปในป่าหลายคน หลวงพ่อเดินอยู่ข้างหน้า มีกิ่งไม้ยาวเกะกะขวางทางอยู่ ก็เอามือดันไป ความที่ไม่ทันดูระยะ พอพ้นตัวกิ่งไม้ก็ดีดกลับไปโดนคนข้างหลังเข้า บ อยู่บ้านท่านอย่าดูดายฯ ๓๘ ตารับยอดเลขา