การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ : หน้า 127/252

ในเวลากลางคืนก่อนนอน จะดึกดื่นค่อนคืนอย่างไรก็ตาม หลวงพ่อจะตรวจวัดเสียก่อนสักรอบสองรอบ ไปดูพระที่อยู่ธุดงค์ ดูบ้านพักคนงาน เรือนอุบาสก อุบาสิกา ฯลฯ ว่าอยู่กันอย่างไร ปิดประตู หน้าต่าง ปิดไฟ ปิดน้ำ เรียบร้อยไหม ถ้าเห็นเรียบร้อยไม่มี อะไรผิดปกติจึงกลับกุฎิจำวัดได้ ถ้าไม่อย่างนั้น จะรู้สึกว่าเราขาดตก บกพร่องในหน้าที่ไป หากมีใครมาขอพักค้างคืนที่วัด ถ้าไม่รู้จักมักคุ้น เลย ก็จำเป็นต้องส่งไปปักกลดอยู่ตามที่เขาปักกลดกัน ไม่ให้เข้าไปพัก ค้างภายในเรือนพักของอุบาสก หรืออุบาสิกา เพราะเหตุว่าเราไม่รู้ หัวนอนปลายเท้าของเขา แม้เขาจะอ้างว่าเป็นญาติ เป็นเพื่อนสนิทหรือ เป็นผู้มีพระคุณอะไรกับใครมาก่อนก็ตาม ถ้าไม่เคยทราบเรื่องนี้เลย และหลวงพ่อธัมมชโยก็ไม่เคยปรารภให้ฟัง ก็ต้องถือว่าคือประชาชนคน หนึ่งที่มาวัดเท่านั้น แต่ถ้าคุ้นเคยในฐานะเป็นญาติของท่าน ก็จะจัดการ ต้อนรับในฐานะเป็นญาติ จะเป็นญาติผู้ใหญ่ขนาดไหนก็ปรับให้พอ เหมาะพอสมไป พวกเราเป็นฆราวาส ไปอยู่บ้านใคร สังกัดหน่วยงานไหนก็ตาม ถ้าผู้บังคับบัญชาไม่อยู่แล้ว ทำอย่างนี้จะไม่พลาด ผู้เขียนหนังสือจรรยา บ่าวนี้ ถึงกับเอาไว้เลยว่า ถ้าจำเป็นหรือควร จึงรับ แล้วต้องร่ำเรียน นายผู้หญิงหรือภรรยาของท่านให้รับรู้เอาไว้อีกทอดหนึ่งด้วย เมื่อท่าน รับรู้ไว้แล้ว เผื่อว่ามีอะไรน่าระแวงสงสัยให้เราไปหาข้อมูลมาอีก เราจะ ได้ไปจัดการ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องคอยจับตาดูไว้ ถ้ามีเหตุการณ์อะไร แทรกแซงเข้ามา แม้ไม่มีใครอยู่เลย เราก็ยังรับมือได้พอสมควร เรื่องที่ จะเสียหายมากก็จะเป็นเสียหายน้อย หรือไม่เสียหายเลย อย่างนี้เรียก ว่า รู้ใจเจ้านายและไว้ใจได้ ตำรับยอดเลขา ๑๑๑ การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่