การทำงานอย่างมีสติและปัญญา : หน้า 193/252

ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เสียประโยชน์ที่ควรจะได้ ถ้าทำอะไรไม่ทัน เพื่อนเหมือนกัน เหมือนอย่างคนทำและคนรักษา เมื่อทำมากเกินไป นัก การปกครองรักษาก็ไม่พอ ถ้าไม่ทำอันใดให้พอกับคราว สมัยที่ควร ก็เสียเวลาเสียประโยชน์ โดยอันควรที่พึงจะทำ และจะได้ก็ไม่ได้กับเขา เพราะฉะนั้น สติและปัญญาอันควร จะมีกำกึ่งกัน การใดจึงจะสำเร็จบริบูรณ์เป็นอันดี คนเราโดยเฉพาะผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ จะทำการงานใด ๆ ต้องศึกษาให้ ถ่องแท้ถึงข้อดีข้อเสียของงานนั้น ๆ เสียก่อน มิฉะนั้น จะไม่สามารถ ทำงานนั้นให้ก้าวหน้าไปได้ เพราะการงานใด ๆ ก็ตาม ย่อมมีทั้งได้และ เสีย แม้กระทั่ง การทำบุญฯ ยกตัวอย่าง เช่น การตักบาตร การที่เราทำบุญตักบาตรทุกเช้า หากลำพังเราเพียงคนเดียว ไม่มี คนรับใช้มาช่วย ก็ควรที่จะเตรียมอาหารสำหรับตักบาตรไว้พอสมควร เท่าที่จะมีกำลังทำได้ อย่าให้เกินตัว ไม่ใช่ว่าไม่มีลูกมือช่วยเลย แต่ เตรียมอาหารสําหรับตักบาตรพระไว้ถึงวันละ ๒๐ - ๓๐ องค์ เช่นนี้ เรียกว่าทำเกินกำลังไป ควรที่จะรู้จักประมาณกำลังตัวเองบ้าง การนั่งสมาธิก็เหมือนกัน พวกเราทุกคนคงจะทราบถึงผลดีของ การนั่งสมาธิ ว่าเป็นการกลั่นกรองจิตใจของเราให้ละเอียด ให้ใส เป็นการสั่งสมบุญให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ซึ่งน่าจะมีผลได้ ไม่น่าที่จะมีผลเสีย ตำรับยอดเลขา ๑๗๗ จงเป็นผู้มีพร้อมทั้งสติและปัญญา