การสื่อสารกับผู้บังคับบัญชา : หน้า 97/252

หรือถ้าเป็นเหตุการณ์เฉพาะหน้า งานก็เร่งด่วนจะกระซิบกระซาบ ก็ไม่ถนัด จะเขียนหนังสือส่งให้โอกาสก็ไม่อำนวย ก็อาจใช้วิธีพูด ขัดจังหวะแบบนุ่ม ๆ ไม่ใช่ขัดคอนะ โดยเรียนท่านว่า “เดี๋ยวครับท่าน เรื่องอย่างนี้เมื่อคราวที่แล้ว ท่านสั่งให้ทำแบบ นั้น ๆ คราวนี้มันมีอะไรผิดพลาดจากคราวที่แล้วหรือครับ จึงทำไม่ เหมือนคราวที่แล้ว” เราพูดเพียงเท่านี้ ท่านก็จะฉุกคิดได้ทันที โดยไม่คิดว่าโดนฉีก หน้า ท่านอาจคิดว่า “เออ ! จริงนะ ทําตามอย่างคราวที่แล้วดีกว่า" บางทีแม้ของเดิมท่านไม่เคยทำมา เราเองทำเอาไว้ถ้าดี ก็อ้างไปได้ เหมือนกัน ไม่เสียหาย สิ่งเหล่านี้ขอให้ระวังให้ดี โดยเฉพาะคนไทย เรื่องเสียหน้านั้นกลัว กันนัก ไม่รู้ว่าหน้ามันใหญ่ขนาดไหน เสียเงินเสียทองไม่ว่าอย่าให้ต้อง เสียหน้าเลย อย่าว่าแต่คนอื่นคนไกล แม้สามีภรรยากันนี่แหละ ภรรยา จะไปเตือนสามีนี่เตือนยากนัก ถ้าไม่ดูจังหวะเดี๋ยวเกิดเรื่อง ยอมรับ ไม่ได้ ขึ้นมาเสียแล้ว เพราะรู้สึกเสียเหลี่ยมว่า “ถูกข่ม” เลยทำอึดฮัด ส่งเดช ยังมีอีกกรณี เรื่องรับคำสั่งมาหลายงาน ก่อนทำต้องเช็คดูด้วยว่า งานไหนด่วน ไม่ด่วน จัดลำดับก่อนหลังของงานให้ดี เพราะถ้าเราไปอยู่ กับผู้บังคับบัญชาที่ขยัน ๆ ทำงานเก่งละก็ ดูเหมือนว่างานทุกอย่างที่สั่ง ๆ ตำรับยอดเลขา GO จงเป็นผู้มีความไหวพริบ ในการไปธุระของนาย