การทำงานและการประจบ : หน้า 138/252

“คุณไม่ต้องมาประจบฉันหรอก ถ้าอยากจะประจบฉันละก็ ให้ไป ประจบงานดีกว่า เพราะมาประจบฉันนั้นไม่เกิดประโยชน์ มีแต่จะทำให้ คุณเสียศักดิ์ศรี ทั้งงานก็ไม่ได้อีก แต่ถ้าคุณประจบงาน ทุ่มเทในการ ทำงาน ฉันตาไม่บอด ฉันเห็นแล้วจะเอาอะไร ฉันจะปูนบำเหน็จให้ เพราะว่ามันได้งาน” สมัยนั้นเป็นสมัยที่ท่านปกครองบ้านเมืองด้วยความซื่อสัตย์ ประชาชนจึงได้รับความยุติธรรม สมัยนี้ถ้าบังเอิญเราตกไปอยู่ในหมู่ คนพาล ถึงตั้งใจทำงาน เอางานมาประจบเจ้านาย แต่กลับถูกเพื่อน ค่อนขอด ก็อย่าไปท้อถอยหมดกำลังใจ ขอให้ตั้งใจทำความดีต่อไป คิด เสียว่าเป็นเรื่องธรรมดาของคนที่มีจิตใจเป็นพาล ชอบแต่ประจบแต่ไม่ เอางาน อดีตอธิบดีกรมศาสนา พันเอก ปิ่น มุทุกันต์ เคยกล่าวไว้ว่า “เกิดเป็นคนแล้ว ต้องรู้ธรรมชาติของคนว่า ปกติคนเราเหงื่อต้อง ออก ถ้าใครเหงื่อไม่ออก คือ คนขี้เกียจ ไม่ยอมทำงาน เป็นคนดูดาย จะ ทำอะไรก็กลัวเหนื่อยไปเสียหมด คนประเภทนี้เหงื่อจะตกใน เมื่อเห ตกในมากเข้าก็จะทะลักออกมา แต่ไม่ได้ทะลักออกมาเป็นเหงื่อ จะออก มาเป็นน้ำตา คือจะไม่ประสบความสำเร็จใด ๆ เลยในชีวิต” ดังนั้น หากทำงานอะไรแล้ว รู้สึกว่าจะต้องทุ่มเททั้งแรงกายและ แรงใจอย่างเต็มที่ นับว่าถูกต้องแล้ว ใครจะอยู่เฉยไม่ทำงานก็ช่างเขา เพราะธรรมชาติของคนเราเหงื่อต้องออก ต้องอดทนต่อความลำบาก ตรากตรำ มิฉะนั้น เหงื่อจะตกใน กลายเป็นน้ำตาไป จงเป็นผู้มีความอดทนและเสงี่ยมเจียมตัว ๑๒๒ สํารับยอดเลขา