การรักษาความเป็นกลางในครอบครัว : หน้า 150/252

รำคาญขึ้นกระทำไปได้ เมื่อเราสังเกตดู ๆ ไปแล้ว ก็คงจะ ทราบได้ แต่เมื่อเรานับถือรักใคร่ทั่วไปเช่นนั้นแล้ว นายเรา ท่านคงเห็นความดี ความหลักถานมั่นคงของเราเหมือนกัน ส่วนนายผู้หญิงท่านจะไม่เห็นบ้างก็ช่างเถอะ เมื่อพอทนได้ ก็ทนเอา เราจะผันแปรไปอย่างอื่นก็ไม่ควร เมื่อเราเป็นลูกน้องใกล้ชิดกับเจ้านาย ย่อมเป็นธรรมดาที่จะต้องมี ส่วนรับรู้เกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของท่าน ท่านผู้เขียนเรื่องนี้นับว่าเป็นผู้ มีประสบการณ์มาก ในกรณีที่เจ้านายเรามีทั้งภรรยาหลวงและภรรยา น้อย ก็ย่อมเป็นธรรมดาที่เขาจะไม่ลงรอยกัน ยิ่งลูกของแต่ละฝ่ายแล้ว ยิ่งหนักขึ้นไปอีก หรือแม้แต่เจ้านายเราจะมีภรรยาคนเดียว แต่ลำเอียง รักลูกไม่เท่ากัน เราเป็นลูกน้องก็ต้องวางตัวเป็นกลาง เป็นการฝึก อุเบกขาธรรม พวกเขาทะเลาะวิวาทกัน หรือถึงขั้นลงมือทำร้ายกัน เรา อย่าเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ยกเว้นเราสามารถช่วยคลี่คลายเหตุการณ์ได้ แต่อย่าไปสมทบฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นอันขาด เลี่ยงได้เลี่ยงเสียดีกว่า ให้ รับรู้ไว้ แต่อย่ารับเข้ามาให้เป็นเรื่องปวดหัว ทำตัวดังเช่นที่พระพุทธองค์ ตรัสไว้ว่า “อนูปวาโท อนูปฆาโต ปาฏิโมกเข จะ สังวโร ห้ามว่าร้าย ห้ามทําร้าย จงสำรวมศีลและมารยาทของเราให้ดี” ปัญหาของพระอานนทเถระ, ขุ.ธ.อ. ๔๒/๒๔/๓๓๒ (มมร.) บ อย่าเป็นผู้ลำเอียงในบุตรภรรยาของนาย ๑๓๔ ตำรับยอดเลขา