อย่าเป็นคนสะเพร่า : หน้า 59/252

๔. อย่าเป็นคนสะเพร่า สรรพสิ่งของอันใดของท่านก็ดี ที่เราจะใช้และทํา เรา ต้องทําโดยความระมัดระวัง อย่าให้ของเข้าของท่านเสียหาย ไปด้วยความมักง่ายและสะเพร่า อันของที่ไม่ควรใช้สำหรับ กันเอามาใช้และเอามาทำ เช่นมีดเล็กคมบาง เอาไปผ่านฟัน เชือดนั่นของที่แข็งที่เหนียว มีดนั้นก็ทนไม่ได้ ต้องบินหรอ และหักเสียของไป ถ้าว่าจะตั้งรองของหนักซ้อนทับกันก็ดี ไม่พินิจ พิเคราะห์ว่าของที่รองรับนั้นจะทนทานรับรองของนั้นได้ถ้าไม่ เมื่อช้อนตั้งวางทับลงไป ถ้าของรองรับบอบบางทนไม่ได้ ก็ อันตรายหักแตกแยกรานและล้มรุ่นเลื่อนหลุดเป็นอันตราย หรือสิ่งที่ใช้อยู่แต่ไม่ยับยั้งซึ่งมือทำแต่พอควร เช่น ไขกุญแจใส่ลูกเข้าไปจะตรงจำปา ฤาตรงลูกตรงแม่กันหรือ ไม่ ๆ พิจารณาดันผิด ๆ ถูก ๆ ใช้ได้ไม่กี่มากน้อยของก็เสีย ฤาเช่นว่าไขโคมลานก็ดี ไม่ได้ทำแต่พอควร บิด กระชากพรวด ๆ มิได้ยับยั้ง จนจักรและลานทนทานฝีมือไม่ ใคร่ได้ ของนั้นก็ย่อมเสียเร็วกว่าชาวบ้านที่เขาใช้โดยปกติ มาก มีดังนี้เป็นต้น จงระวังอย่าให้มีแก่เรา ผู้เป็นบ่าวรัก นายนั้นเลย เราต้องพินิจพิเคราะห์ว่าของสิ่งใดควรจะใช้ อย่างไรได้จึงใช้ และสิ่งที่สำหรับกัน ถ้าที่จะรับรองทนทาน ตำรับยอดเลขา ๔๓ อย่าเป็นคนสะเพร่า