การขออนุญาตใช้ของนาย : หน้า 75/252

๑๑. ของของนาย จงขอเสียก่อน จึงถือเอา สิ่งของอันใดก็ดีของนาย จะเป็นของที่มีราคามาก ถ้าสิ่งที่ไม่รู้จะมีราคาก็ตาม เราไม่ควรคิดเบียดบังยักยอก เอามาเป็นประโยชน์ของเรา ซึ่งต้องด้วยองค์ศิลอทินนาทาน เมื่อเราพอใจอยากจะได้ก็ควรร่ำเรียนขอร้อง ให้เป็นกิจ ลักษณสุภาพอันดี อันสิ่งที่ควรที่เราจะขอได้ ถ้าควรที่ท่าน จะให้ได้ เมื่ออนุญาตให้แล้วเราจึงรับเอา นายก็คงจะเห็น ความดีความซื่อตรงของเรา และเป็นที่ไว้วางใจเราด้วย การที่เราจะไปอยู่กับเจ้านายคนใดก็ตาม แม้เขาจะเป็นญาติของ เราก็ตามที ไม่ควรถือวิสาสะหยิบฉวยสิ่งของของเขามาเป็นประโยชน์ ส่วนตน ไม่ว่าสิ่งของนั้นจะเป็นของส่วนตัวหรือเป็นส่วนรวม ราคาจะ มากจะน้อย ก็อย่าเอามาเป็นประมาณ เช่น ดินสอ ปากกา ราคาเพียง ไม่กี่สตางค์ ก็อย่าได้ไปหยิบฉวยมา เพราะสิ่งของใดก็ตามที่เจ้าของเขา ไม่ได้ให้ถือเป็นผิดศีลข้อที่ ๒ อทินนาทานทั้งสิ้น สำหรับเรื่องการรักษาของของส่วนรวมนี้ ผู้ใหญ่สมัยก่อนท่าน เคร่งครัดในเรื่องนี้มาก หลวงพ่อมีพี่สาวอยู่คนหนึ่ง ไม่ใช่พี่ตัวแต่นับถือ เหมือนพี่ คุณพ่อของท่านเป็นข้าราชการผู้ใหญ่อยู่ในกรมแผนที่ เป็น หนึ่งในทีมงานทำแผนที่ประเทศไทย โยมพี่สาวคนนี้เล่าให้ฟังว่า เมื่อ คุณพ่อกลับจากสำรวจทำแผนที่จะนำเอกสารภาพวาดต่าง ๆ กลับมาทำ ต่อที่บ้าน และเป็นเพราะว่าเมื่อก่อนนี้ยังไม่มีภาพถ่ายทางอากาศ จึง ตาโบยอดเลขา ๕๙ ของของนาย จงขอเสียก่อน จึงถือเอา