การเตรียมตัวก่อนเดินทาง : หน้า 116/252

จะเห็นว่าผู้ที่เขียนหนังสือเล่มนี้ เป็นคนรอบคอบมากเลย คง ทำงานมามาก จึงได้เก็บรายละเอียดได้ถึงขนาดนี้ เราเคยสอนลูกน้อง ได้อย่างนี้กันไหม ถ้าเคยสอนไว้ก็จะมีคนไว้ใช้สอยได้ดังใจ แต่ถ้าไม่ เคยอบรมลูกน้องไว้เลย ถึงคราวจะไปโน่นไปนี่ ก็ไม่ได้ดังใจสักที เมื่อ ก่อนหลวงพ่อก็ตอบไม่ถูกว่าทำไม แต่พอมาเจอหนังสือจรรยาบ่าวเล่มนี้ จึงเข้าใจว่าที่เจ้าคนโน้นคนนี้ทำอะไรให้เราไม่ได้อย่างใจ เพราะมันไม่ได้ ทำอย่างที่ควรจะเป็นนั่นเอง เวลาจะไปไหนดึก ๆ ตื่น ๆ หรือว่ามีงานด่วน สิ่งที่ผู้ใหญ่ ต้องการมาก นอกจากจะช่วยปลุกท่านตามเวลาแล้วก็คือ ต้องการความ พร้อมของเรา ซึ่งเป็นผู้ติดตามนั่นเอง สมมุติว่าจะต้องออกเดินทางตอนตีสอง สำหรับหลวงพ่อกว่าจะ ทำงานประจำวันเสร็จก็ดึก ปกติจะสรงน้ำเวลาเที่ยงคืน ต่อจากนั้นก็ สวดมนต์ทำวัตร เสร็จเอาก็ราวเที่ยงคืนสี่สิบห้า หรือตีหนึ่งแล้ว ถ้าจะ นอนก็คง มีเวลาหลับเพียงชั่วโมงเดียว ป่วยการหลับ เพราะเวลาน้อย เหลือเกิน ก็อาจหยิบหนังสือมานั่งอ่านหรือขีดเขียนรอเวลาไป แต่ ๆ แล้ว การได้หลับสักชั่วโมงสองชั่วโมงอาจจำเป็น เพราะเมื่อไป ถึงที่แล้วต้องลงมือทำงานเลย ถ้าผู้ติดตามก็ไปนอนด้วยแล้ว ตั้งนาฬิกา ไว้กระชั้นกระชิดเกินไป พอถึงเวลาจวนตีสองตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย ทั้งคู่ เดี๋ยวก็หลงลืมอะไรกันบ้าง เสียงานจนได้ จริง ผู้ติดตามหรือลูกน้องที่ดีต้องกระปรี้กระเปร่าอยู่ตลอดเวลา คอย ตระเตรียมทุกอย่างไว้ให้พร้อม เช่นว่าอาจจะตื่นขึ้นมาก่อนสัก ๒๐ นาที พออีก ๑๕ นาที จะถึงเวลาเดินทาง เจ้านายยืนขึ้นมาก็ให้ท่าน ว่าด้วยการปลุกนายตามทุ่มโมงที่สั่งไว้ ๑๐๐ ตำรับยอดเลขา