การรับคนเข้าและคัดคนออก : หน้า 33/252

สำหรับเรื่องการรับคนเข้าและคัดคนออกนี้ มีข้อมูลที่น่าสนใจคือ ไม่ว่าจะเป็นที่ใดในโลกนี้ เมื่อเวลามีคนเข้าไปสมัครงาน เขาจะตอบเป็น เสียงเดียวกันว่าเต็มแล้ว แต่เวลาลงมือทำงานกลับบอกว่าคนไม่พอ ที่ เป็นเช่นนี้ เพราะว่าคนที่ไปสมัครงานนั้น หน้าตาท่าทางไม่ค่อยเอางาน เอาการ เขาจึงไม่อยากรับเอาไว้ ก็ไม่ใช่โกหก เพราะตำแหน่งสำหรับคน ไม่เอางานเอาการมันไม่มีจริง ๆ ส่วนคนที่หน่วยก้านดี ๆ นั้น เขาไม่ ต้องเดินหางานเลย แต่งานจะมาหาเขาเอง บางคนถูกจองตัวตั้งแต่ยัง เรียนไม่จบด้วยซ้ำ ดังนั้น ท่านจึงกล่าวไว้ว่า “สิบคนเข้าก็ไม่เท่าหนึ่งคนออก” คือ คนดี ๆ ของเขาหนึ่งคน ถ้าต้องออกไป แล้วได้คนมีฝีมือธรรมดา ๆ มาแทนตำแหน่งนั้น ๑๐ คนแทนยังไงก็ไม่คุ้ม คนดีมีฝีมือ รู้ใจกันแล้ว ไว้ใจได้ ไม่คดโกง เข้านอกออกในรู้ ความเป็นไปทุกอย่างในบ้านหรือในที่ทำงานแล้ว บางทีรู้เรื่องส่วนตัว เรื่องเงินทองด้วย แล้วเขาเป็นคนดีมาก ๆ ด้วย ถ้าออกไปก็น่าเสียดาย ที่สุด แต่ถ้าเขาเป็นคนเลว เรารู้เข้าก็ยุนายให้ไล่มันออกไปเลย มันคงพา คนมาเผาบ้านแน่ เรื่องแบบนี้ต้องละมุนละม่อม ให้นายเขาจัดการ ตัดสินเองจะดีที่สุด อีกกรณีหนึ่ง ถ้าเราเป็นบ่าว เรารู้ว่าคน ๆ นั้นเป็นคนดีจริง ๆ แล้วเรากลับยุให้เขาไปทำงานที่อื่น เพราะสวัสดิการดีกว่า เงินเดือน ดีกว่า โอกาสก้าวหน้าก็มากกว่า อย่างนี้เราทำเพื่ออะไร เราเป็นคนที่ ใช้ได้หรือเปล่า ก็ลองคิดดู ตารบยอดเลขา ๑๗ อย่าชักคนเข้า อย่าสาวคนออก