การเตือนผู้บังคับบัญชา : หน้า 96/252

ยังเช้าอยู่ แต่ถ้าเป็นเด็กคนใหม่ เขาก็หวังดีนะ เห็นเดินตระเวนมารอบ วัด คงจะร้อน ก็เอาผ้าเย็นเจี๊ยบมาให้ ทำอย่างไรได้ในเมื่อเขาเอามาให้ แล้ว ก็ต้องใช้ แต่พอเช็ดครับเข้าเท่านั้น จามฟิต ๆ เลย หวัดเล่นงาน เข้าให้แล้ว ก็ได้แต่นึกว่าเราทำไว้กับครูบาอาจารย์อย่างไร ก็กลับมาได้ กับเราอย่างนั้น เพราะฉะนั้น ก็ขอฝากเอาไว้ว่า แค่กาแฟยังมีร้อน มีเย็น ผ้าก็ยัง มีร้อน มีเย็น ถ้าเรารับคำสั่งอะไรมาละก็ ช่วยสังเกตสังกา และถามให้ มันแน่ ๆ เสียก่อน อย่าอวดฉลาดว่าเข้าใจไปหมดไม่สอบสวนทวน ความ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง นอกจากทบทวนคำสั่งให้ชัด ๆ แล้ว เวลาผู้ บังคับบัญชาสั่งงานผิด ก็คนเรายังไม่หมดกิเลส ยังไม่เป็นพระอรหันต์ ก็มีสิทธิจะผิดได้ทั้งนั้นแหละ ถ้ามั่นใจว่าท่านผิดพลาดแน่แล้ว ขึ้น ปล่อยไปท่านต้องเสียหายแน่ อย่างไรเสียก็ต้องเตือนกัน ไม่ใช่เห็นว่า ผิดแล้วก็ปล่อยไปเลยตามเลย เราเป็นลูกน้องท่านถ้าท่านเสีย เราก็จะ ต้องพลอยเสียไปด้วย ถ้ากิจการของท่านมีอันต้องล้มไป เราก็คงต้อง ล้มตาม จะยิ่งยุ่งกันใหญ่ แต่การจะเตือนผู้ใหญ่นั้นมีข้อแม้อยู่ว่า ถ้าพูด โพล่งเตือนท่านต่อหน้าชุมชนก็จะกลายเป็นการฉีกหน้า อาจจะกลาย เป็นทำคุณบูชาโทษ อาจถูกสั่งย้ายภายใน ๒๔ ชั่วโมงได้ การเตือนท่าน ไม่ให้ท่านเสียหน้ามีอยู่หลายวิธี เช่น อาจกระซิบกระซาบให้รู้กันเพียงสองคน หรือ อาจเขียนหนังสือลอบส่งให้ท่านอ่าน ซึ่งท่านจะเข้าใจ ได้เอง จงเป็นผู้มีความไหวพริบ ในการไปธุระของนาย GO ตารับยอดเลขา