ความอดทนและการเรียนรู้ : หน้า 233/252

๓๔. จงถือภาษิตว่า “ช้าเป็นการ นานเป็นคุณ” กับ อนึ่ง บ่าวที่จะเดินไปสู่ความเจริญที่รอบคอบดี นั้น ย่อมจะเป็นบ่าวที่ติดสอยห้อยตาม รับทุกข์ยาก กรากกรำมาแล้วโดยมาก ก็เพราะพี่แกรู้รสอดทนหนักเอา เบาสู้ ไม่ผันแปรแย่ตารักรู้จักดี และชั่วเป็นลำดับมา เมื่อ สมควรแก่เวลาก็ได้รับเกียรติยศสมประสงค์ดำรงตำแหน่ง ได้เป็นอันดี ก็ด้วยสมบัติความดีความอุสาห์ของอยเถ้าที่ อดทน คนชนิดนี้มักจะยืดยาว เพราะเขารู้ทางหนีทีไล่ ความประพฤติแห่งไพร่ ๆ รอบคอบ ว่านักเลงอย่างนั้น ๆ ประพฤติอย่างไร คนชั่วทุจริตประพฤติอย่างไร ย่อมรู้สึกได้ ดี เมื่อมีกิจจำเป็นใช้ ก็ได้ใช้ ถ้ารู้หลบหลีกหนีภัยได้การงาน และผู้ที่ได้รับผลเร็วนักนั้น ย่อมจะมีเหตุอันตราย หลายอย่าง กล่าวคือ สมบัติความรู้ประเพณี และ ธรรมเนียมยังไม่พอ เมื่อไปถูกที่คับขันเฉพาะตัวเข้าก็จน แต้ม ถ้าไปเจอเข้าที่ต้องทาอย่างทรมานกาย ก็ทำไปไม่ ตลอด ด้วยตนไม่เคยกระทำการหนักเช่นนั้น อีกประการ หนึ่ง วางท่าทถึงไม่รู้จักชื่อคนที่ควรของตนแค่ไร เข้าทาง ไหนก็ไม่ใคร่สนิทกับใครได้ ก็เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็มักจะทำให้ เสียคนไปได้น่าเสียดาย ก็ด้วยที่ดีเร็วไปเกินส่วนที่ควรจะได้ รับ ถ้าเช่นนี้จะเปรียบเทียบว่า “สุกก่อนห่าม” ก็งามอยู่ ฤา สํารับยอดเลขา ๒๑๗ จงถือภาษิตว่า “ช้าเป็นการ นานเป็นคุณ”