การเคารพคุณธรรม : หน้า 162/252

หลวงพ่อ บ้านพักนั้นมีห้องเดียวและเตียงเดียว เวลานอน หลวงพ่อ เชิญให้ท่านนอนบนเตียง ส่วนตัวเองนอนกับพื้น ถึงแม้ท่านจะเป็นรุ่น น้องและมีอายุน้อยกว่า แต่เพราะท่านมีคุณธรรมสูงกว่า จึงให้ความ เคารพท่านตลอดมา ตั้งแต่ท่านยังเป็นนิสิต ยังไม่ได้บวช เคารพโดยถือ เอาคุณธรรมเป็นที่ตั้ง แม้ปัจจุบันนี้ ถ้วยแก้วหรืออาสนะของท่าน หลวงพ่อก็ไม่เคยถือวิสาสะนำมาใช้ เพราะให้ความเคารพว่าเป็นของ ครูบาอาจารย์ ซึ่งหลวงพ่อได้ปฏิบัติเช่นนี้มาตลอด โบราณสอนไว้ว่า “ไม่ควรตีตนเสมอท่าน” หากเราไปตีเสมอใคร ถ้าผู้นั้นเขามีคุณธรรมสูงกว่าเรา เราก็มองไม่เห็นคุณความดีของเขา เพราะใจเราบอด คนหลงตัวเองจะไม่มีโอกาสสร้างความดีได้เลย ตรงกันข้าม ถ้าเราไปพบผู้ที่มีคุณธรรมสูงกว่า และเรายกท่านไว้ เหนือหัว เอาใจผูกไว้กับความดีของท่าน การทำอย่างนี้จะทำให้เรามี ความอุตสาหะ ขวนขวายสร้างความดีตามท่าน แล้ววันหนึ่งเราก็จะ สามารถปรับปรุงให้ดีเท่าท่านได้ มีนิทานเกี่ยวกับเรื่องการตีตนเสมอท่าน เล่าว่า มีสุนัขตัวหนึ่งรูปร่างใหญ่โตแข็งแรง แต่มีนิสัยเสีย ชอบระราน กัดผู้คนในหมู่บ้านไปทั่ว ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ แม้แต่กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ก็ถูกกัดมาแล้ว ใครเดินผ่านต้องถือไม้เตรียมระวังไว้ V วันหนึ่ง เจ้าสุนัขตัวนี้นอนอยู่ใต้ถุนบ้าน ได้ยินคนเขาคุยกันเรื่อง เสือว่า เป็นสัตว์ที่น่ากลัวจริง ๆ มันหูผึ้งตั้งใจฟังว่า เสือมันน่ากลัว จงมีความอารีต่อเพื่อนบ่าวด้วยกัน ๑๔๖ สํารับยอดเลขา