ความไม่ประมาท : หน้า 241/252

๓๔. อย่าเป็นผู้มีความประมาท ไม่รู้พอทัน อย่าไว้ตัวว่าเข้าที่ไหนก็ได้ อยู่ที่ไหนก็ได้นั้นเลย แต่คำ ที่ว่าเข้าที่ไหนก็ได้นั้นจริงอยู่บ้าง เพราะเหตุใด ก็เพราะที่ว่า คนมีความสามารถแห่งการงานได้ดีมีน้อย กับความเจริญแห่งสมัย เมื่อมีอย่างไร ท่านก็ใช้จัดงาน ไปพลางก่อน เมื่อมีที่ดีกว่ามาอีก ท่านก็ถ่ายถอน เปลี่ยนแปลงไป ใช่ท่านจะไม่รู้เท่าแห่งกาละเทศะเมื่อไร ท่านเป็นนาย ท่านต้องรู้ได้ดี ๆ ว่า ใครมีความ สามารถอย่างไร ความประพฤติชั่วดีอย่างไร มีเสียหายมีมา แล้วอย่างไร ท่านย่อมจะรู้สึก และบางที่ท่านรับคนที่มี มลทินมัวหมองไว้บ้าง ก็บางทีท่านเห็นจะว่าเป็นแต่การเล็ก น้อย ซึ่งไม่ปรากฎเปิดเผย ถ้าอย่างไม่ถึงอทินนาทาน ซึ่ง เป็นการควรจะรังเกียจ แต่ถึงกระนั้นก็ดี เมื่อท่านได้พบ หน้าเข้าครั้งใดแล้ว ก็อาจนึกถึงการที่มีมลทินได้เสมอ คงจะไม่เผลอไว้วางใจได้เป็นอันดี ๆ เพราะฉะนี้ พี่ทิดเอ๋ย อย่าถือว่าทำชั่วแล้วเป็นแล้วไป ฤานานไปก็ละลายหายมลทินเองนั้นเลย ให้เพื่อนฝูงคิดเสีย ว่าทำดีก็คงได้รับผลของความดีไม่เร็วก็ช้า ทำชั่วก็คงต้อง รับผลของชั่ว ไม่เร็วก็ช้าเหมือนกัน เสียอย่างนี้เถิด ที่จะ ตรงกันข้ามดำเป็นขาว ทำดีได้ชั่ว ทำชั่วได้ดีไม่มีเสียเลย ตำรับยอดเลขา ๒๒๕ อย่าเป็นผู้มีความประมาท