การระมัดระวังและดูแล : หน้า 52/252

หลานท่าน ถ้าใคร ๆ ก็ดี เราต้องคิดป้องกันและเก็บแอบ ให้พ้นอันตราย ด้วยลูกหลานท่านเป็นเด็ก ปราศจากสติ ระวังตัว จะถูกต้องเข้าเป็นอันตรายเช่นนี้เป็นต้น เราต้อง ระมัดระวัง ดูแลด้วยจึงจะดี อีกข้อหนึ่งมีชุกชุมนักที่ปราศจากสติหรือหนักปาก กล่าวคือคนหนึ่งถ้าหลายคนก็ดีเดินไปข้างหน้า ถ้ายืนอยู่ ไม่รู้สึกระวังคนที่เดินไปข้างหลัง ถือของที่หลุดล้มพลัด แพลงตกหล่นได้ง่าย ไม่บอกกล่าวคนข้างหน้าให้รู้ตัว เขา วัดเหวี่ยงถ้าหันเหมาถูกเข้าให้ของนั้นอันตรายเสียหายไป เช่นนี้ ก็เป็นความผิดคิดไม่รอบคอบอันไม่สมควร ๆ ตนจะ บอกกล่าวคนข้างหน้าและคนที่ยืนนั้นให้รู้สึกตัวว่า เรายก และถือของมา เขาจะได้หลีกหลบ และคนที่วัดเหวี่ยงหันเห มาถูกเข้านั้น ก็มีความผิดบ้างเหมือนกันที่มีสติเผลอ แต่น้อยกว่าผู้ถือของ เพราะที่มาข้างหลังเขา ๆ ไม่เห็น เพราะฉะนั้น เราจะต้องระวังความผิดดังนี้ทั้ง ๒ อย่างอย่า ให้เป็นได้ จึงจะนับว่ามีกริยาอันดี สมควรเป็นข้าเจ้าบ่าว ขุนนาง อยู่บ้านท่านอย่าดูดายฯ ๓๖ สํารับยอดเลขา