การพัฒนาวัดปากน้ำและการศึกษาในชุมชน : หน้า 35/170

และยิงนายพร้อมผู้เป็นอุปัฏฐากจนบาดเจ็บ แต่หลวงพ่อไม่ เป็นอะไร เหตุการณ์เหล่านี้ท่านถือว่าเป็นการเพิ่มพูนบารมี ให้แก่ท่าน ท่านมีคติว่า “พระเราต้องไม่สู้ ต้องไม่หนี ชนะ ทุกที” นอกจากพวกอันธพาลแล้ว เด็กๆ แถวนั้นก็เป็นอีกพวก หนึ่งที่เข้ามาก่อความเดือดร้อนรำคาญในวัดปากน้ำด้วยเช่นกัน เพราะเหตุที่เด็กเหล่านั้นไม่ได้ศึกษาเล่าเรียนจึงมาเที่ยวเล่น เอะอะในวัดและยิงนกเล่น ครั้นจะว่ากล่าวตักเตือนหรือลง โทษ ก็จะทำให้เกิดการกระทบกระทั่งกับพ่อแม่ผู้ปกครองของ เด็กๆ ซึ่งในช่วงนั้นยังไม่ค่อยมีใครศรัทธาหลวงพ่อ หลวงพ่อต้องอดทนต่อปัญหาและอุปสรรคนานาประการ ในขณะเดียวกันท่านก็เร่งพัฒนาวัดในทุกๆ ด้าน โดยเฉพาะ อย่างยิ่งการกวดขันให้พระภิกษุสามเณรศึกษาและปฏิบัติธรรม รวมทั้งเปิดอบรมธรรมปฏิบัติให้แก่ประชาชนทั่วไปด้วย ซึ่ง ช่วงแรกๆ ชาวบ้านที่มาศึกษาปฏิบัติธรรมส่วนมากมาจากต่าง ถิ่นต่างตำาบล ส่วนในละแวกใกล้เคียงนั้นมีเป็นส่วนน้อย ครั้งหนึ่งหลวงพ่อปรารภว่า “เด็กๆ ที่ไร้การศึกษาเป็น คนรกชาติ มาเที่ยวรังแกวัด ต่อไปก็กลายเป็นพาล” หลังจาก นั้นไม่นานท่านจึงตั้งโรงเรียนขึ้นในวัด โดยท่านจัดหาทุนเอง ปรากฏว่ามีผู้บริจาคทุนเพื่อการนี้เป็นจำนวนมาก จนกระทั่ง ๓๕