กิจวัตรการเผยแผ่ธรรม : หน้า 45/168

(วัดโบสถ์บน ต.บางคูเวียง) ไปสอนที่วัดบางปลาราวสี่เดือน มีพระทำเป็นสามรูป คฤหัสถ์สี่คน นี้เริ่มต้นแผ่ธรรมกายของจริง ที่แสวงหาได้มาจริง ปรากฏอยู่จนบัดนี้” หลังจากหลวงพ่อจากวัดบางปลาไปแล้ว ที่ระบุไว้ใน ประวัติชีวิตหลวงพ่อ ที่เขียนโดยสมเด็จพระสังฆราช (ปุ่น ปุณณสิริมหาเถร) สมัยดำรงสมณศักดิ์เป็นพระธรรมวโรดม หลวงพ่อได้ไปอยู่ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ได้กล่าวว่า จ.สุพรรณบุรี สอนธรรมะที่นั่น มีประชาชนมากันมาก จน ทางการเกรงว่าจะเป็นการมั่วสุมประชาชน จึงได้กราบเรียน สมเด็จพระวันรัต (ติสฺสทตฺตเถร) วัดพระเชตุพนฯ ซึ่งขณะ นั้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะอำเภอภาษีเจริญ ขอให้เรียก ตัวกลับ หลวงพ่อก็กลับมาอยู่วัดพระเชตุพนฯ ด้วยความ หลังจากนั้นท่านก็ได้รับหน้าที่ไป เคารพในการปกครอง เป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กิจวัตรในการเผยแผ่ธรรมสมัยหลวงพ่ออยู่วัดปากน้ำ เป็นอย่างไร พระทิพย์ปริญญา ได้เขียนเล่าไว้เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๙ ในหนังสือชื่อ “ธรรมกาย” ดังนี้ “จริยาวัตรของท่าน ๑.คุมภิกษุ-สามเณรลงทำวัตร ไหว้พระในโบสถ์ทุก วัน วันละ ๒ เวลาคือ เช้าหนหนึ่ง เย็นหนหนึ่ง และได้ให้ โอวาทสั่งสอนภิกษุสามเณรทั้ง ๒ เวลา เป็นนิจ ๒.วันพระและวันอาทิตย์ ลงแสดงธรรมในโบสถ์เอง ๓.ทํากิจกรรมอยู่ในสถานที่ซึ่งจัดไว้เฉพาะ เป็นกิจ ประจำวัน และควบคุมพระให้ไปนั่งภาวนารวมอยู่กับท่าน ทั้งกลางวันและกลางคืน ส่วนพวกชีก็ให้ทำกิจภาวนาเหมือน กัน ๔.ทุกวันพฤหัสบดี เวลา ๑๔.๐๐ น. ลงสอนการนั่ง สมาธิแก่ภิกษุสามเณร อุบาสก-อุบาสิกา ศาลาที่ซึ่งข้าพเจ้า เคยเห็นมีภิกษุ สามเณร ต่างวัด อุบาสก อุบาสิกาต่างถิ่น มาเรียนกันเป็นจำนวนมากๆ ทุกวันพฤหัสบดี สอบถามได้ ความว่า มีผู้ไปเรียนกันมาก แต่ต้นจนบัดนี้ไม่ต่ำกว่า หมื่นแล้ว เพราะสอนมากว่า ๑๕ ปีแล้ว วา ๔ ๕.จัดให้มีครูสอนปริยัติในวัดนี้อีกแผนกหนึ่งด้วย นอกจากจำเป็นจริงๆ แล้ว ท่านมักไม่ยอมออกจาก วัด การสวดมนต์ ฉันเช้า ถ้าใครไปนิมนต์ มักจะถูกถามว่า ภาพจำลอง วิหารพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ให้พระอื่นไปแทนได้ไหมอย่างนี้ โดยมาก เพราะท่านชอบ หมกมุ่นอยู่แต่กิจภาวนาโดยมาก ออกรับแขกก็เป็นเวลา ตอนเพลครั้งหนึ่งที่ไปพบได้ เสมอ ถัดจากนั้น ก็เวลา ๑๗.๐๐ น. อีกหนหนึ่ง ออกมานั่ง พักผ่อนสนทนาปราศรัย นอกจากนี้ท่านอยู่ในห้องภาวนา ซึ่งเรียกว่าโรงงาน ซึ่งใครไม่เข้าใจ ได้ยินคำว่าโรงงาน เลยเข้าใจเป็นอื่นไปก็ ความตั้งใจในการเผยแพร่วิชชาธรรมกายของหลวงพ่อ วัดปากน้ำมิได้จำกัดอยู่แต่เฉพาะในประเทศไทย คนไทย เท่านั้น หลวงพ่อยังมีความปรารถนานำวิชชาธรรมกายไป ยังต่างประเทศด้วย ดังนี้ หลวงพ่อได้พูดถึงการส่งพระไปเผยแผ่ยังต่างประ เทศไว้ในเทศนาของท่าน เมื่อวันที่ ๗ พ.ย. ๒๔๙๗ “พระฝรั่งวิลเลียมเป็นศาสตราจารย์ในลอนดอน เป็น ผู้มาบวชในโบสถ์วัดปากน้ำ ผู้เทศน์นี้เป็นอุปัชฌาย์ ได้สั่ง สอนให้พระวิลเลี่ยม ซึ่งเป็นฝรั่งนั้นได้บรรลุธรรมจริงอย่างนี้ ที่เห็นจริงอย่างนี้นี่แหละ จะเอาไปประกาศในลอนดอน ประเทศอังกฤษ จะไปวันที่ 6 นี้ นี่วันนี้วันที่ ๗ แล้ว บุคเรือ บินไว้เสร็จแล้ว..... ไปไม่ใช่ไปเลย ไปถ้าถึงปีหรือสมควรแก่ เวลา เท่านั้นแล้วก็จะกลับมาอีก นำเอาฝรั่งมาบวชอีก จะ ตั้งศาสนาในลอนดอนให้ได้ ให้เป็นวัดไทยจริงๆ กัน นี่เป็น ข้อสำคัญอย่างนี้นะ เรื่องวิชชาธรรมกายวัดปากน้ำนะ จะ 3 เป็นประโยชน์ยิ่งใหญ่ไพศาลในยุโรปทีเดียว...” อีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ ๑๙ พ.ย. ๒๔๙๗ ถัดจากการ กัลยาณมิตร ๔๑ ธันวาคม ๒๕๓๗