ความสำเร็จในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนา : หน้า 128/168

A94 ได้ขายของ ทั้งๆ ที่พระท่านก็อยากจะไล่ให้ออกไปจากวัด แต่ก็ทําไม่ได้ แต่ทุกคนต่างก็ต้องยอมรับว่า ภายในระยะเวลาเพียง แค่ ๑๐ ปี ภายใต้การนำของ ดร.จ้าวปู่ ชู สมาคมพุทธจีน สามารถฟื้นฟูพระพุทธศาสนาได้อย่างน่าอัศจรรย์ มีหลาย วัดที่ประชาชนมาไหว้พระเป็นหมื่นๆ คนทุกวัน ไม่เคยเว้น มีมหาวิทยาลัยสงฆ์ที่เปิดขึ้นมาใหม่ ซึ่งไม่ได้สอน วิชาทางโลก แต่สอนเฉพาะพระธรรมคำสั่งสอนของพระสัม มาสัมพุทธเจ้า และพระคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเท่านั้น จํานวนถึง ๑๒ แห่ง สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับความรู้ เห็นคุณค่าของการศึกษา ซึ่งเป็นลักษณะประจำชาติของ คนจีนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ประเทศจีนอาจเป็นประเทศแรก ก็ได้ ที่เวลาจะเข้ารับราชการจะต้องผ่านการสอบคัดเลือก ที่เรียกว่าสอบจอหงวน สิ่งนี้ไม่ขอยืนยัน แต่สิ่งที่แน่นอนก็คือ กัลยาณมิตร จีนมีตัวอักษรใช้มานานแล้ว และ เป็นประเทศแรกในโลก ที่คิดผลิต กระดาษขึ้นเพื่อใช้เขียนหนังสือ จีน เป็นประเทศเดียวที่การเขียน หนังสือด้วยพู่กัน กลายเป็นศิลปะ ชั้นสูงอย่างหนึ่ง ถ้าไม่นับญี่ปุ่น ซึ่งรับอักษรหลายตัวมาจาก จีน ปัจจุบันสมาคมพุทธจีนเร่งผลิต บุคลากร ด้วยการส่งพระภิกษุไป ศึกษาพระพุทธศาสนาในประเทศ ต่างๆ โดยเฉพาะประเทศที่เป็น เถรวาท คือ ศรีลังกา ไทย และ พม่า เพราะพบว่าพระภิกษุที่ศึกษา พระพุทธศาสนาแบบเถรวาท มี แนวโน้มที่จะกลับมาเป็นบุคลากร สำคัญทางด้านพระพุทธศาสนาค่อนข้างมาก เจ้าหน้าที่คนหนึ่งของสมาคมพุทธจีนเล่าให้ฟังว่า สมาคมเคยส่งพระไปศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น จำนวน ๕ รูป ปรากฏว่ากลับมาสึกหมด แต่ที่ส่งไปศรีลังกา และพม่า จํานวน ๓๐ รูป ทุกรูปกลับมาเป็นกำลังสำคัญของพระ พุทธศาสนาเป็นอย่างดี ความสําเร็จในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศจีน ก็คงจะมาจากหลายๆ สาเหตุ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้คนเอา จริงเอาจังอย่าง ดร.จ้าวปู่ ชู ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่ได้ฟื้นฟู แต่ทางวัตถุอย่างเดียว แต่เอาการศึกษาเป็นตัวนำ และอีก ส่วนที่ไม่อาจมองข้ามได้ก็คือ ความยิ่งใหญ่ของพระพุทธ ศาสนาในประเทศจีนมาตั้งแต่ครั้งอดีต ทำให้หลงเหลือ หลักฐานสำคัญๆ ทางพระพุทธศาสนาไว้มากมาย แม้ว่า จะถูกทำลายไปมากก็ตาม หลายแห่งรอดพ้นจากการทำลาย ได้ เพราะคุณค่าของถาวรวัตถุยิ่งใหญ่จนไม่มีใครกล้าทำลาย ก็คงจะคล้ายๆ กับมหาธรรมกายเจดีย์ที่พวกเรา กำลังช่วยกันสร้างอยู่ วันหนึ่งข้างหน้าหากจะมีอะไรเกิด ขึ้นในประเทศเราหรือกับพระพุทธศาสนา อย่างน้อยหลัก ฐานสำคัญชิ้นนี้ก็คงจะกระตุ้นเตือนให้ผู้มีบุญได้เห็นคุณค่า ของการประพฤติปฏิบัติธรรมไปได้อีกยาวนาน ๑๒๔ ธันวาคม ๒๕๓๙