การพัฒนาประเทศและความผูกพันกับประชาชน : หน้า 68/168

เทศเป็นส่วนใหญ่ เมื่อเสด็จนิวัตประเทศไทยเป็นการถาวร ในปลายปี พ.ศ.๒๔๙๔ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึง ได้เสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยมราษฎรทั่วทุกภาคทุกพื้นที่ ของประเทศไทย ทำให้พระองค์ทรงรู้จักประชาชนและ แผ่นดินไทยดีขึ้น ทรงเข้าพระทัยถึงวัฒนธรรมประเพณี ของแต่ละท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี การพัฒนาฟื้นฟูประเทศ ของพระองค์จึงสามารถพัฒนาให้สอดคล้องกับความต้อง การของประชาชน ตลอดจนสภาพภูมิประเทศ และวัฒน ธรรมท้องถิ่นได้เป็นอย่างดียิ่ง เป็นผลต่อเนื่องให้เกิดโครง การเนื่องมาจากพระราชดำริมากกว่า ๒,๐๐๐ โครงการ ล้วน แล้วเพื่อความอยู่ดีมีสุขของราษฎร ความผูกพันระหว่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็น กับประชาชนจึงแตกต่างจากผู้นำคนอื่นๆ ทั้งปวง ความผูกพันอันแน่นแฟ้นราวไม่มีที่สิ้นสุด ไม่สะดุดหยุดลง ในช่วงระยะเวลาเพียง ๕ ปี ๑๐ ปี แล้วจากกันไป ถามใจ ทุกดวงของพสกนิกรไทยทุกคนได้เลยว่า สิ่งที่ปรารถนาที่ สุดคือถ้าทำได้ดังใจปรารถนาอยากให้พระเจ้าอยู่หัว “ทรง สถิตอยู่เป็นนิรันดร์” ทศพิธราชธรรม นำมาซึ่งพระบรมเดชานุภาพ การแก้ปัญหาความขัดแย้งใด ๆ ในโลก ด้วยวิธีการ รุนแรง ตัดสินกันด้วยสงคราม ไม่เคยสร้างสันติภาพให้ เกิดขึ้นได้เลย สงครามเกิดขึ้นแต่ละครั้ง ได้สร้างความ เสียหายแก่มวลมนุษชาติมากเกินกว่าจะประเมินได้ บาง ประเทศบ้านเมืองล่มจมเสียหายเกินกว่าจะบูรณะฟื้นฟูให้ ผู้คนพลเมืองถูกฆ่าล้างผลาญเผ่าพันธุ์นับ ล้านๆ คน จนสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นประเทศผู้แพ้ หรือชนะสงคราม ย่อมประสบความพินาศด้วยกันทั้งนั้น เหมือนเดิม หากถามใจประชาชนพลเมืองของทุกประเทศ คงไม่มีผู้ใด อยากให้เกิดสงครามหรือความขัดแย้ง เพราะมันหมายถึง ชีวิตเลือดเนื้อเผ่าพันธุ์ของตนที่ต้องพินาศ ต้องพลัดพราก จากสิ่งที่รัก บ้านแตกสาแหรกขาด แรมรอนลี้ภัยไปต่าง แดน ไปอาศัยเขาอยู่ เป็นพลเมืองชั้นสอง ไหนเลยจะเป็น พลเมืองชั้นหนึ่งเต็มขั้นเหมือนเจ้าของประเทศ แล้วจะมีที่ ใดที่อบอุ่นปลอดภัยเหมือนบ้านของตน แต่ทําไมโลกจึงไม่เคยว่างเว้นจากสงครามความโหด ร้ายต่าง ๆ เพราะว่าผู้นำผู้ปกครองประเทศเหล่านั้น ขาด ทศพิธราชธรรม คุณธรรมของผู้นำ ยึดถือตนเองเป็นใหญ่ ไม่เคยฟังเสียงอันแท้จริงของประชาชน มองโลกนี้เฉพาะ ส่วนประเทศของตนตั้งอยู่ ไม่เคยมองโลกทั้งโลกให้เป็น โลกที่เต็มใบ ที่มีการให้และการแบ่งปันการใช้ทรัพยากร ธรรมชาติอันเป็นสมบัติกลาง ปัญหาทั้งหลายจึงได้เกิดขึ้น ผู้นำประเทศมหาอำนาจ แม้เพียงคนเดียว หาก ปราศจากคุณธรรมของผู้นำแล้ว ก็สามารถทำลายล้างโลก ได้ในพริบตา ขณะเดียวกันถ้ามีคุณธรรมประจำจิตใจ เหมือนเช่นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระบุญญาธิการ แม้เพียง พระองค์เดียว ก็สามารถปกครองโลกด้วยทศพิธราชธรรม น่าโลกเข้าสู่สันติสุขได้ ธรรม คุณธรรมสำหรับผู้นำ ๑๐ ประการ หรือทศพิธราช ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงใช้ปกครอง ประเทศนั้น มีดังนี้คือ มักที่ชัง ทาน การให้โดยไม่คิดเอาคืน ให้โดยไม่เลือกที่รัก ศีล ความตั้งใจสำรวมระวังกายวาจาใจ ให้เป็นปกติ เว้นจากการประพฤติชั่วทุจริต ส่วนรวม ปริจาคะ การสละประโยชน์ส่วนตน เพื่อประโยชน์ อาชีวะ ความซื่อตรงทั้งต่อตนเองและผู้อื่นอย่างที่ โบราณกล่าวไว้ว่า เป็นกษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนค่า หมายถึง พูดความจริง พูดค่าไหนค่านั้น พูดอย่างไรทำได้อย่างนั้น มัทวะ ความอ่อนโยน มีสัมมาคารวะ โอนอ่อน ตามเหตุตามผลตามสมควร ตบะ การขจัดความเกียจคร้านและความชั่ว หรือ การปฏิบัติตนเพื่อเผาผลาญกิเลสในตัวเองให้เร่าร้อน ข่ม คนชั่วให้ยำเกรงบารมี อโกธะ ความไม่โกรธ ไม่พยายามมุ่งร้าย รู้จักวาง เฉยและให้อภัยแก่ผู้กระทำผิด เหมือนพระบาทสมเด็จพระ เจ้าอยู่หัวพระราชทานอภัยโทษต่อบุคคลที่หมิ่นพระบรม เดชานุภาพ อวิหิงสา การไม่เบียดเบียนผู้อื่น ทั้งคนและสัตว์ให้ เดือดร้อนได้รับความทุกข์ยาก ขันติ ความอดกลั้นอดทนต่อความโลภ ความโกรธ ความหลง ทุกขเวทนา และวาจาที่มีผู้กล่าวร้าย ตลอดจน อดทนไม่แสดงความชั่วออกมาทั้งกายวาจาใจในที่สุด กัลยาณมิตร ๖๔ ธันวาคม ๒๕๓๙